Wieś Wolinia (niem. Wollin) po raz pierwszy została wzmiankowana w 1313 roku. Do połowy XVI wieku stanowiła część majątku rodziny von Puttkamer, a następnie została podzielona na oddzielne części. W 1590 roku we wsi istniało sześciu dzierżawców. Na początku XVIII wieku majątek ponownie scalił Georg Dietrich von Puttkamer, który do 1715 roku wykupił wszystkie należące wcześniej do rodziny części. Jego syn, również Georg Dietrich, powiększył rodzinny majątek o kolejne wsie, które w spadku przekazał swoim synom. Wolinia przypadła najmłodszemu z nich.

W XVIII wieku Mała Wieś funkcjonowała jako niewielki zaścianek z okolicznymi przyległościami. Dobra te nabył Bazyli Walicki herbu Łada (1728-1802), zaufany stronnik króla Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz jego doradca ekonomiczny. Ożenił się z Różą z Nieborskich (1720-1820). Rodzina Walickich posiadała Małą Wieś aż do lat trzydziestych XIX wieku. Bazyli Walicki zainwestował posag swojej żony w majątek folwarczny w Małej Wsi, przekształcając tę lokalizację w centrum swojego gospodarstwa. Małżeństwo osiedliło się w dworze Zbierzchowskich. Obecny pałac wzniesiono na miejscu tego dworu.

W 1767 roku Ignacy Franciszek Przebendowski rozpoczął budowę pałacu w Wejherowie. Powstawał on w miejscu ogrodów mieszczańskich nad Cedronem. Pierwszym etapem budowy nowego obiektu było osuszenie podmokłego gruntu, który często był narażony na wylewy Cedronu. Wynikiem tychże prac są widoczne do dziś stawy położone wokół założenia parkowego. Prace zostały przerwane w 1772 roku (I rozbiór Polski). 

Po zakończeniu II wojny światowej w pałacu znajdował się PGR, Technikum Hodowli Roślin i Zasadnicza Szkoła Zawodowa. Od 1971 r. adaptowany na ośrodek kolonijny, w latach 1976-1983 stał pusty, dopiero w 1983 r. przejmuje go Cepelia i próbuje adaptować na hotel. Plany te urealnia dopiero właściciel prywatny, który w 1994 r. odbudował pałac i utworzył Hotel Jan III Sobieski.