Zapraszamy do obejrzenia wideogalerii kanału ghostDar

Miejscowość Branice [niem. Branitz, Kreis Leobschütz, cz. Bránice] ma swoje korzenie w tzw. polskich Morawach, obszarze, który kiedyś był częścią wikariatu generalnego branickiego. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1278 roku, kiedy to była znana jako Branicz.

Pierwotnie pałac wybudowany w latach 1730-1750 w stylu barokowym. Przebudowę w stylu północnego neorenesansu dokonano w latach 1886-1889, przez hrabiego Alexander von Francken-Sierstorpff (architektem został Carl Heidenreich). Następna przebudowa w latach 1935-1936 według projektu małżonki Aleksandra, zmodernizowano budynek, nadając mu charakter wiejskiej posiadłości.

Zespół pałacowy otoczony jest parkiem krajobrazowym, który był dawną siedzibą rodu. Obecna bryła pałacu powstała po pożarze, który zniszczył wcześniejszą barokową rezydencję we wrześniu 1854 roku. W 1856 roku ówczesna właścicielka Biechowa, Antonietta von Montbach, przekazała pałac i pozostałe dobra w spadku swojemu siostrzeńcowi Eloi von Matuschka.

Pałac w Sulisławiu - Historia tutejszego zamku sięga średniowiecza, związanego legendarnym rycerskim zakonem Templariuszy. Jednak obecny pałac, utrzymany w neogotyckim stylu, powstał na przełomie XIX wieku, w wyniku rozbudowy dokonanej przez Hansa Karla Gottharda, hrabiego von Schaffgotsch, syna ówczesnych właścicieli pałacu w Kopicach.

Pałac w Piotrowicach Nyskich został wybudowany w 1623 lub 1660 r. w stylu barokowym, jednak już w XIV wieku istniała w Piotrowicach obronna siedziba rycerska, należąca do spadkobierców Mikołaja Czelmego. W 1829 r. pałac ten został częściowo przebudowany w stylu klasycystycznym. Po raz kolejny przebudowano go w XX w., czego wynikiem jest częściowe zatarcie pierwotnych cech stylowych.

Zamek, będący owocem wysiłków rodu Poraitów, herbu Róża, powstał prawdopodobnie w drugiej połowie XIV wieku. Możliwe, że zbudowano go na miejscu skromnego drewnianego gródka. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z roku 1400, kiedy to figurował pod nazwą „castrum Curoswank”.

W miejscu dzisiejszego pałacu miała znajdować się średniowieczna warownia wzniesiona w stylu gotyckim.
Pałac jest trójskrzydłowy, podpiwniczony, postawiony na rzucie podkowy. Główne skrzydło, północne, ma trzy kondygnacje, pozostałe są dwukondygnacyjne. Do skrzydła zachodniego dostawiono trzypiętrową wieżę. Między tym skrzydłem a północnym widać resztki wieżyczki, niegdyś będącej klatką schodową. W południowo-zachodnim narożniku skrzydła wschodniego zachowała się druga wieża, okrągła i trzykondygnacyjna. 

Pałac nie będąc przedmiotem kompleksowych badań archeologów i historyków nie ma sprecyzowanie określonej daty powstania. Edward Wieczorek określa powstanie pałacu na koniec XIX wieku, z kolei Tadeusz Chrzanowski i Marian Kornecki w Katalogu zabytków sztuki w Polsce datował powstanie pałacu jako III ćwierć XIX wieku. Grzegorz Wawoczny natomiast powiązał budowę pałacu z Fryderykiem Grzegorzem von Lautensac, który mieszkał w Sławikowie.

Zabytkowy pałac z XVI w. wzniesiony przez hrabiego von Magnisa we wsi Bożków w województwie dolnośląskim.

Zaczątkiem rezydencji w Bożkowie był późnorenesansowy dwór z lat ok. 1570-1625. Dwór ten został przebudowany w stylu barokowym w 1676 r. W latach 1787-1791 dokonano dalszej przebudowy, po której Pałac w Bożkowie zyskał barokowo–klasycystyczny charakter.