Pałac w Ciekocinku

Pierwsza historyczna wzmianka o Ciekocinku pochodzi z 24 czerwca 1362 roku. W dokumencie komtura gdańskiego zakonu krzyżackiego Gieselbrechta von Dudelsheim wieś została nadana wiernemu Vicke (Wichenowi) na prawie chełmińskim, z poleceniem zasiedlenia nadanych dóbr nowymi osadnikami. Przez kolejne trzy stulecia Ciekocinko funkcjonowało jako typowa wieś gospodarcza.

W dniu 19 kwietnia 1621 roku ostatni książę pomorski Bogusław XIV przekazał majątek Matzke Borckemu jako wyraz uznania za jego wierność i zasługi. W 1658 roku Ciekocinko przeszło na własność rodu von Krockow z linii Osieki, w którego rękach pozostawało do 1804 roku. Po śmierci Ernsta Matthiasa von Krockow majątek często zmieniał właścicieli, trafiając najpierw do braci von Jasmund, którzy w 1803 roku sprzedali go Ernstowi Ludwigowi von Bülowowi oraz Wernerowi Ludwigowi von Bülowowi. W następnych dziesięcioleciach właścicielami byli m.in. Johann Ludwig Gaulen (lub Canlen), Treubrodt, w 1853 roku Hänichen, w 1864 roku Leo von Braunschweig, a w latach 1905–1934 rodzina von Ewest.

To właśnie von Ewestowie wznieśli w 1910 roku nowy, okazały pałac na miejscu dawnego dworu, który nie przetrwał do naszych czasów w pierwotnej formie. W 1934 roku majątek zakupił dr Wilhelm Koops, weterynarz powiatu lęborskiego, ostatni właściciel Ciekocinka przed zakończeniem II wojny światowej.

Rodzina Koopsów

Informacje o rodzinie Koopsów są częściowe i niekiedy sprzeczne. Wiadomo, że dr Wilhelm Koops urodził się prawdopodobnie w 1880 roku. Jego żoną była Lore z domu Götsch (1886–1938). Para miała czterech synów:

• Klaus Koops (ur. 1918) – zginął 1 września 1939 roku.
• Heinrich Koops (ur. 1920) – cierpiał na porażenie dziecięce i przez całe życie był inwalidą. Po wojnie mieszkał i pracował jako nauczyciel w miejscowości Wyk na wyspie Föhr. Jest autorem fundamentalnego dzieła poświęconego historii regionu: Heimatbuch Kreis Lauenburg/Pommern
  (1967).
• Wilhelm Koops (ur. 1922) – kształcił się u Fritza Ulrichsa w majątku Lübtow (dzisiejsze Lubiatowo). W czasie wojny dostał się do niewoli amerykańskiej w Tunezji jako podporucznik. Po wojnie osiadł w Schuby (Szlezwik-Holsztyn), gdzie prowadził 30 hektarowe gospodarstwo i założył rodzinę. Zmarł w 1986 roku.
• Peter Koops (ur. 1924) – postrzelony w kolano podczas polowania, nie został wcielony do wojska. Istnieją przekazy, że prowadził samotną partyzancką walkę przeciwko Armii Czerwonej po jej wkroczeniu na Pomorze. Miał zastrzelić wielu radzieckich żołnierzy, a jego towarzyszem był 16-letni Hans-Joachim Gemkow z Ciekocinka, który został później deportowany wraz z ojcem do łagru w Workucie. Peter Koops został w końcu zdradzony, pojmany przez patrol radziecki i rozstrzelany. Jego ciało miała pochować żona pastora Benckendorffa.

Ucieczka z Ciekocinka

W obliczu zbliżającego się frontu w marcu 1945 roku dr Wilhelm Koops schronił się u sąsiada i przyjaciela, Fritza Ulrichsa z Lubiatowa. Wraz z grupą sześciu osób (m.in. Erich Mentzel, Fritz i Ursula Ulrichs, Hedwig Reckow i inni) 14 marca 1945 roku wyruszyli w dramatyczną podróż trzema wozami zaprzężonymi w konie przez zajęte przez Armię Czerwoną Pomorze. Po niemal pięciu miesiącach, 2 sierpnia 1945 roku, dotarli do granicy brytyjskiej strefy okupacyjnej w okolicach Lubeki i przekroczyli ją bezpiecznie.

Dr Wilhelm Koops zmarł pod koniec lat 60. w miejscowości Rotenbek niedaleko Hamburga. Jego wnuk Klaus Koops obecnie mieszka w Lubece, gdzie pracuje jako rusznikarz. Regularnie odwiedza Ciekocinko, szczególnie podczas tradycyjnego styczniowego polowania na Pomorzu.