Historia dworu w Słajkowie
Jednym z pierwszych znanych właścicieli Słajkowa był Paul Slavekow, postać barwna i kontrowersyjna. W latach 1392–1410 jego nazwisko pojawiło się aż 17 razy w aktach Sądu Rejonowego w Lęborku, głównie w związku z wykroczeniami, takimi jak zakłócanie porządku publicznego oraz bijatyki.
W kolejnych latach wieś należała do różnych właścicieli, w tym osób o imionach: Anchel, Jakob, Jezow, Jeske, Jorsan i Michel.
Przez długi czas Słajkowo było podzielone między dwa rody szlacheckie: von Mach i von Rostken, które nabyły swoje części od rodu von Zelasinski.
W 1658 roku wieś reprezentowana była przez trzech braci z rodu von Mach.
W 1756 roku majątek przeszedł w ręce rodu von Fölckersamba, a już w 1772 roku właścicielem Słajkowa został von Diezelsky, który założył tu swoją rodzinę.
W 1784 roku majątkiem gospodarował Adam Wilhelm von Diezelsky, a w 1800 roku dobra nabył Michael Ernst von Jannewitz.
W kolejnych latach właścicielem był radca dworu von Kirschky, a od 1838 roku Karl von Koß. Po nim dziedzicem został jego syn Wilhelm Theodor von Koß, który zarządzał majątkiem od 1859 roku. Po jego śmierci dobrami zajęła się jego żona, pani von Koß z domu Bergell.
W 1888 roku Słajkowo nabył Reinhold Schwardt, a już dwa lata później majątek przeszedł w ręce Eckharda Fließbacha, syna właściciela pobliskiego Choczewka.
Po zakończeniu II wojny światowej majątek został przejęty przez gminę. W zabytkowym dworze zorganizowano szkołę. Pod koniec lat 50. XX wieku teren dawnego folwarku rozparcelowano. Wydzielono mniejsze działki, a tzw. resztówka trafiła w ręce prywatne. Obecnie dwór pozostaje własnością prywatną. Dzisiejszy budynek stanowi jedynie część niegdyś większego kompleksu dworskiego.
Obecny dwór wzniesiono na początku XX wieku jako południowe skrzydło osiemnastowiecznego zespołu dworskiego. Jeszcze do lat 50. XX wieku zachowane było również skrzydło wschodnie, stanowiące starszą część założenia, które jednak zostało w tym czasie rozebrane. Zachowana część dworu jest murowana z cegły, o elewacjach otynkowanych.
Dwór półtorakondygnacyjny, nakryty dachem dwuspadowym, założony na planie prostokąta z kwadratowym gankiem od strony wschodniej. Wnętrze o układzie dwuipółtraktowym. Elewacje regularne, z osiami wyznaczonymi przez duże, prostokątne otwory okienne w przyziemiu oraz kwadratowe okna w partii półpiętra. Wszystkie otwory ujęte są w dekoracyjne, tynkowe obramienia.
- Opisana historia jest fragmentem z przewodnika Niny Herzberg-Zielezińskiej i Radosława Kamińskiego, pt. Dwory i Pałace Pomorza. Powiat wejherowski, 2026.
Bibliografia:
- Irena Elsner, Dzieje gminy Choczewo do 1945 roku, Amberg 2012.
Zdjęcia:
- Nina Herzberg-Zielezińska, 2016 r.
- Robert Zieleziński, 2016 r.
- Irena Elsner, Dzieje gminy Choczewo do 1945 roku, Amberg 2012, początek XX w.
- I. Szułdrzyńska, 1991 r., Karta biała, domena publiczna, www.zabytek.pl
Data publikacji artykułu:







Sklep
Ogłoszenia








