Historia dworu w Bychowie
Przez blisko 400 lat majątek w Bychowie pozostawał w rękach rodu von Bychow. Pierwsze wzmianki o przedstawicielach tej rodziny pochodzą z dokumentów datowanych na 1377 rok.
W XVIII wieku dobra przeszły na własność rodziny von Lübtow. W 1929 roku właścicielką majątku była Magdalena Behrendt. W tym czasie majątek został rozparcelowany i podzielony między 25 osadników. Pozostała część, tzw. resztówka, należała do Marthy Wietzer z domu Dressler, wdowy po Wilhelmie Wietzerze, ostatniej niemieckiej właścicielki majątku.
Podczas II wojny światowej dwór w Bychowie został częściowo zniszczony. Największe zniszczenia miały jednak miejsce w latach 50. i 60. XX wieku, gdy obiekt nie był odpowiednio zabezpieczony ani użytkowany.
W 1989 roku majątek został wykupiony przez obecnego właściciela. Ze względu na zły stan techniczny dwór rozebrano do fundamentów, a następnie, na podstawie ekspertyzy budowlanej oraz dokumentacji fotograficznej, zrekonstruowano go w 1999 roku. Z dawnego założenia zachował się jedynie oryginalny portyk z historyczną balustradą.
Obecnie w zrekonstruowanym obiekcie funkcjonują hotel i restauracja, działające jednak wyłącznie w sezonie. Warto przy tej okazji odwiedzić otaczający dwór park, w którym podziwiać można okazałe pomniki przyrody, m.in. dąb „Władek” oraz jesion wyniosły. Ciekawostką jest również aleja grabowa, częściowo odtworzona przy dworze, mająca dziś około 30 lat, a także zachowana w oryginalnym układzie ponad 200 letnia aleja o długości przeszło 400 metrów, biegnąca w linii prostej za drogą w kierunku Prusewa.
Dwór w Bychowie został wzniesiony pod koniec XIX wieku. Budynek zaprojektowano na wydłużonym planie prostokąta, z orientacją wschód– zachód i głównym wejściem usytuowanym centralnie w elewacji południowej. Jest to obiekt murowany z cegły, otynkowany, nakryty dachem naczółkowym, pokrytym dachówką zakładkową.
Dwór ma jednokondygnacyjną bryłę z wysokim, użytkowym poddaszem. Fasada frontowa wyróżnia się gankiem wspartym na czterech kolumnach, nad którym znajduje się taras z ażurową, metalową balustradą. W dachu zaprojektowano trzyosiową wystawkę, odpowiadającą szerokości tarasu, zwieńczoną trójkątnym szczytem i dwuspadowym daszkiem.
- Opisana historia jest fragmentem z przewodnika Niny Herzberg-Zielezińskiej i Radosława Kamińskiego, pt. Dwory i Pałace Pomorza. Powiat wejherowski, 2026.
Bibliografia:
- Urlich Dorow, Zapomniana przeszłość. Upadek pomorskich majątków rolnych na przykładzie powiatu lęborskiego, Gdańsk 2010.
- Rejestr zabytków nieruchomych – stan na 02.03.2016.
- www.bychowo.pl
Zdjęcia:
- Nina Herzberg-Zielezińska, 2015 r.
- Radosław Kamiński, 2025 r.
- Krzysztof Główczyk, 1988 r., Karta biała, domena publiczna
Data publikacji artykułu:










Sklep
Ogłoszenia








