Pierwsza historyczna wzmianka o wsi Mierzynko pochodzi z 1392 roku. Wówczas dwaj mieszkańcy, Jerogniew i Nikusz, złożyli przysięgę wierności przed Michaelem von Slavekow. Do 1658 roku miejscowość wchodziła w skład majątku Roszczyce. W 1544 roku książę szczecińsko-pomorski Barnim nadał w lenno kilka łąk w granicach Mierzynka i Gartkowic Jerzemu von Krockow.
Z dokumentów z 1742 roku wynika, że właścicielem Mierzynka był wówczas ród von Lantow. Przy niewielkim folwarku istniał już wtedy dwór oraz ogród użytkowy. W tym samym roku w majątku urodził się syn Petera von Lantow. Rodzina ta zarządzała dobrami przez kolejne 35 lat.
W 1777 roku wieś przeszła w ręce Jakoba Georga von Mach, który po siedmiu latach przekazał majątek staroście Johannowi Leopoldowi von Mach. Ten wydał swoje dwie córki za mąż: starszą w 1800 roku za szlachcica Dziedzielskiego, młodszą w 1802 roku za von Krahna. Ród von Mach pozostał właścicielem Mierzynka do 1897 roku. W latach 1818–1841 dobra oddano w dzierżawę von Głowińskiemu.
W 1871 roku majątek odziedziczył prawnuk Johanna Leopolda von Mach, Johann von Krahn, który w 1897 roku sprzedał go Oskarowi von Bonin. Po jego śmierci dziedzicami zostały jego żona Eliza z domu Milczewska oraz ich dzieci. W 1911 roku sprzedali oni Mierzynek Emilowi Blockowi, właścicielowi pobliskiego majątku w Chynowiu.
Na początku XX wieku majątek przeszedł gruntowną modernizację. Powstał nowy dwór, do którego prowadziła aleja kasztanowa. Na północ od niego założono dziedziniec folwarczny w kształcie wydłużonego prostokąta, otoczony z trzech stron zabudowaniami gospodarczymi.
W 1922 roku w sąsiedztwie dworu wzniesiono niewielki budynek na fundamentach z XIX wieku. Nakryto go dachem czterospadowym z wieżyczką zegarową, zwieńczoną metalowym kogutem wskazującym kierunek wiatru. Na ścianie od strony folwarku zamontowano dzwon wyznaczający początek i koniec pracy robotników. Wewnątrz budynku znajdował się również mechanizm wagi do ważenia płodów rolnych.
Ogród rozciągał się na południe i zachód od dziedzińca. Jego zachodnią granicę wyznaczał brzeg Jeziora Salińskiego, wzmocniony kamiennym nabrzeżem. Część reprezentacyjną oddzielono od folwarcznej szpalerem pięciu lip. Teren majątku zdobiły również fontanny. Po prawej stronie dworu znajdowała się szklana oranżeria z egzotycznymi ptakami, a po lewej figura Jezusa w Ogrójcu.
Budynek dworu od strony wschodniej i północnej otoczono murem z bloków granitowych. Wjazd prowadził przez kutą bramę metalową z drewnianymi skrzydłami bocznymi.
Ostatnim gospodarzem Mierzynka był Heinrich Peschko, dyplomowany rolnik, który wraz z żoną Evą-Luise z domu Haselau przejął majątek w 1942 roku od jej ojca. Ojciec Evy-Luise nabył dobra w 1911 roku od Elise von Bonin z Bożegopola Małego.
Według niektórych źródeł rodzina Blocków pozostała właścicielem Mierzynka aż do końca II wojny światowej. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do wsi Emil Block został zastrzelony.
Sklep
Ogłoszenia
