Przejdź do głównej treści

Historia dworu w Warszkowie

Warszkowo (niem. Warschkau) to wieś o średniowiecznym rodowodzie, której najwcześniejsze wzmianki pojawiają się prawdopodobnie około 1400 roku w tzw. kopenhaskich tabliczkach woskowych, choć zapis ten jest niepewny. Pewne źródło dotyczące miejscowości pochodzi dopiero z 11 grudnia 1404 roku, kiedy to komtur gdański Albrecht von Schwarzburg nadał wieś Nuwerder (czyli późniejsze Warszkowo) Clausowi von Oste i Heinrichowi Breslau. Nazwa Neuwerder nie utrzymała się jednak w dalszym użyciu.

W kolejnych stuleciach wieś figurowała wśród dóbr starościńskich, szczególnie w okresie tzw. zastawu gdańskiego (1657–1678), co świadczy o jej znaczeniu administracyjnym i gospodarczym. Z dokumentów królewskich wynika, że zawierano z mieszkańcami wieloletnie kontrakty na użytkowanie ziemi – znane są umowy z rolnikami datowane na 1718 i 1752 rok, każda na okres 50 lat.

Z rejestru składek z 1773 roku wynika, że Warszkowo składało się z majątku Köllmera (należącego do Jakoba Krausego), gospodarstwa sołeckiego typu Freischulzen obejmującego 5 łanów (Hufen), sześciu gospodarstw dzierżawnych typu emphyteusis oraz młyna położonego poza centrum wsi. Mieszkańcy byli w większości wyznania luterańskiego. Na terenie miejscowości istniała także kolonia domków określana jako Przietkowski alias Proinken. Młynarz w Warszkowie cieszył się szczególnymi przywilejami, a sołtys miał prawo połowu ryb w pobliskim jeziorze Retzke.

Statystyki z 1789 roku wymieniają Warszkowo jako królewską wieś i młyn z 16 kominami, administracyjnie podporządkowane urzędowi w Pucku (Putzig). Na mocy umów z 25 lutego i 29 kwietnia 1820 roku sześciu rolników ze wsi uzyskało status wolnych właścicieli – każdy z posiadaniem trzech łanów ziemi. Byli to m.in.: Bartsch, Preiß, Strehlke, Baasemann, Burbath i Ronke.

Administracja lokalna (Schulzenamt) związana była z gospodarstwem sołeckim (Freischulzengut), które przez długi czas należało do rodziny Preuß. W 1838 roku przeszło ono jednak w ręce Georga Cieske w wyniku wymiany majątkowej.

Według danych statystycznych z 1869 roku Warszkowo wraz z młynem Warschkauer Mühle pozostawało królewską wsią rolniczą, posiadającą majątek sołecki (Freischulzerei) oraz pięć gospodarstw rolnych. Liczyło wówczas 249 mieszkańców, wśród których 95 osób było wyznania katolickiego.

Historia po 1945 roku

Brakuje informacji o historii dworu po 1945 roku. Obecnie znajdują się w nim mieszkania.

Architektura

Dwór w Warszkowie pochodził z przełomu XIX i XX wieku. Obecnie istniejący zabytek w niewielkim stopniu przypomina dawny dwór. Został przebudowany i rozbudowany, zatracając swój oryginalny charakter. Wzniesiono go z cegły, na planie prostokąta. Jest częściowo podpiwniczony, posiada kamienno-ceglaną podmurówkę oraz dwuspadowy dach naczółkowy. Dawniej przed dworem znajdowała się fontanna.

Ciekawostka

W 1899 roku w Warszkowie wybuchł pożar. Wśród kilku budynków spłonęły stodoły właścicieli ziemskich Bartscha i Lassego, które były bogato wypełnione kukurydzą. Jedynie z wielkim trudem wozy strażackie, które przybyły na miejsce, zdołały uratować pozostałe budynki przed niszczycielskim żywiołem.

warszkowo-pozar

Źródła wiedzy

Bibliografia:

  • Radosław Kamiński, Dwory i pałace powiatu wejherowskiego. Historia, architektura, 2024
  • Franz Schultz, Geschichte der Kreise Neustadt und Putzig, Danzig 1907
  • Thorner Presse 1899, Jg. XVII, Nr. 204 + Beilage

Zdjęcia:

  • Radosław Kamiński, 2024 r.

Data publikacji artykułu:

03 lipiec 2026