W 1789 roku była to wieś szlachecka w skład której wchodziły cztery gospodarstwa. Właścicielem był kupiec gdański szkockiego pochodzenia, rezydent angielski w Gdańsku, baron Aleksander Gibsone. Po czternastu latach sprzedał on swój majątek rodzinie Keyserlingków.
W XIX wieku Nowy Dwór Wejherowski był dobrem dzierżawnym należącym jak wspomniano wyżej do hrabiów Keyserlingków, rezydujących w Wejherowie – Zamku.
W czasie pierwszej parcelacji, około 1932 roku, hrabia Keyserlingk odstąpił Bankowi Rolnemu do celów parcelacjnych tylko obrzeża nowodworskiej posiadłości. Druga parcelacja objęła większe obszary i wówczas na wybudowaniach powstały pierwsze zagrody gburskie. Po ostatniej około 1937 roku powstała resztówka o powierzchni około 120 mórg ziemi uprawnej.
O historii samego dworu nie wiadomo za wiele. Był zlokalizowany na terenie dzisiejszego kościoła parafialnego.
Ostatnim niemieckim właścicielem był Hans Lewin. Rozbudował on i odnowił swoją siedzibę. W czasach polskich dzierżawca majątku Keyserlingków oraz współfundator kapliczki we wsi, w czasie wojny zarządca majątku z ramienia okupanta, doniósł na swojego sąsiada Franciszka Króleka gestapo. Ten został stracony w Lesie Piaśnickim.
Po wojnie dwór został rozebrany. Właściciele resztówki państwo Stubowie w latach 80. oddali grunt pod budowę kościoła.