Sklep
Ogłoszenia
Historia dworu w Sopieszynie
Pierwsze wzmianki o Sopieszynie pochodzą z końca XIV wieku. W 1399 roku doszło tam do sporu między panami na Osłoninie a dwoma braćmi, Sławkiem i Niklasem. Rozjemcami byli panek z Sopieszyna oraz Gneomar z Krokowej. Trzy lata później, w 1402 roku, panek z Sopieszyna zakupił trzecią część Wielkiego Gowina. W 1407 roku właściciel ziemski Woycech Worip von Suppotzin wystąpił przed sądem jako gwarant w sprawie o morderstwo właściciela Zagórza.
W czasach Królestwa Polskiego majątek Sopieszyno był podzielony na pięć udziałów. W XV wieku właścicielami poszczególnych części byli m.in. Józef Petka, Mikołaj Knabber i wspomniany wcześniej Wojciech Worip. W XVI wieku jedynie część wsi znajdowała się w rękach Mikołaja Knobosza.
W 1624 roku ród Wejherów rozpoczął wykupywanie udziałów szlacheckich w Sopieszynie. Wśród sprzedających była szlachetnie urodzona Małgorzata Sopieszyńska, która pokwitowała odbiór 300 florenów od wojewody chełmińskiego Jana Wejhera za swój udział w majątku. W tym samym czasie jako właściciele części wsi występowali również Melchior i Józef Sopieszyńscy oraz Dorota Riska Sopieszyńska, żona Macieja Bach-Gowińskiego.
W 1685 roku Sopieszyno wchodziło już w skład kompleksu dóbr rzucewsko- wejherowskich i stanowiło majątek dzierżawny przynależny do zamku w Wejherowie. Według katasrtu kontrybucyjnego z 1772/1773 roku Sopieszyno należało do Iganacego Przebendowskiego (von Prebendow). Majątek dzierżawił wówczas Joachim Labuda (Joachim Labud). Według protokołów wizytacyjnych biskupa włocławskiego z lat 1780-81 właścicielką majątku była Bernardyna Przebendowska. W 1789 roku właścicielem został Aleksander von Gibsone. W 1806 roku właścicielem był hrabia Otto Aleksander von Keyserlingk.
Brakuje informacji o historii majątku po 1945 roku. Obecnie pozostaje on w rękach prywatnych.
Zdegradowany dwór w dawnym majątku Keyserlingów pochodzi z drugiej połowy XIX wieku. Został rozbudowany na początku XX wieku. Obecnie stanowi połączenie ciegieł i pustaków z konstrukcją szachulcową. Pierwotnie dwór w Sopieszynie miał bryłę parterową z mieszkalnym poddaszem. Był nakryty dachem dwuspadowym, ze ścianami wymurowanymi z cegły i otynkowanymi. Dobudówkę wzniesiono jako konstrukcję szkieletową, wypełnioną białą cegłą, z dwukondygnacyjnym ryzalitem i dachem łamanym. Parter był otynkowany.
- Opisana historia jest fragmentem z przewodnika Niny Herzberg-Zielezińskiej i Radosława Kamińskiego, pt. Dwory i Pałace Pomorza. Powiat wejherowski, 2026.
Bibliografia:
- Radosław Kamiński, Dwory i pałace powiatu wejherowskiego. Historia, architektura, 2024
- Franz Schultz, Dzieje powiatu wejherowskiego i puckiego, Gdańsk – Puck – Wejherowo, 2011
- Bolesław Bork, Nowy Dwór Wejherowski. Gniewowo i Sopieszyno. Przeszłość i teraźniejszość wsi lesôckich w literaturze i pamięci mieszkańców, Wejherowo 1994
- XXX. Programm des städtischen Gymnasiums und Real-Progymnasiums zu Stolp für das Schuljahr 1886-87
- Königreich Preussen ; Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche: mit Angabe sämmtlicher Güter, ihrer Qualität, ihrer Grösse (in Culturart); ihres Grundsteuer-Reinertrages; ihrer Besitzer, Pächter, Administratoren; der Industriezweige; Poststationen; Züchtungen specieller Viehraçen, Verwerthung des Viehstandes etc.: nach amtlichen und authentischen Quellen. 1, Lfg. 4, Das Königreich Preussen. Die Provinz Westpreussen; Provinz Westpreussen
- Rembalski Tomasz, Własność szlachecka w północno-zachodnich powiatach prowincji Prusy Zachodnie w latach 1772-1834. Spisy, Gdańsk 2025
Zdjęcia:
- Radosław Kamiński, 2023 r., 2025 r.
