Podziel się:

Pałac w Barcinie

  • pałac w Barcinie

    Autor zdjęcia: Włodzimierz Jacek Adamski, 2017 r.

  • pałac w Barcinie

    Autor zdjęcia: Włodzimierz Jacek Adamski, 2017 r.

Zapoznaj się z historią pałacu w Barcinie

Przeczytaj więcej informacji o pałacu w Barcinie. Poznaj jego historię, dowiedz się jak zmieniał się obiekt na przestrzeni lat i przeczytaj ciekawostki. Miłego czytania!

Historia

Barcino wzmiankowane jest w zapiskach historycznych już w 1478 r..Wtedy jako właścicieli wymienia się: Henninga von Massow, jego brata Mickesa oraz ich kuzynów: Ewalda, Thomasa i Klausa. W 1496 r. właścicielami byli wcześniej wymieniani Ewald, Thomas i Klaus von Massow. W 1577 r. dobra po swoich ojcach odziedziczyli: synowie Klausa - Ewald, Jakob i ich niepełnoletni brat. Ewald nie miał syna, więc jego spadkobiercą został jego brat Jakob, a następnie jego synowie: Klaus, Joachim i Ewald. W 1628 r. Joachim von Massow posiadał główną część majątku. Jego syn - Heinrich zmarł niepozostawiając męskiego potomka. Jego część przydadła więc Ewaldowi, synowi Ewalda. Z kolei po jego śmierci Barcino przeszło na ręce syna Ruedigera.


W 1678 r. opiekun niepełnoletnich synów Ruedigera sprzedał majątek feldmarszałkowi Joachimowi Ruedigerowi von der Goltz. Miejscowość ta była wówczas siedzibą sądu dla Miastka. Istnieją dowody na to, iż w XVI wieku znajdowała się tu również izba tortur. W 1699 r. majątek odziedziczył syn Joachima - Baltzer Wilhelm von der Goltz. 
W 1717 roku majątek powrócił do rodu von Massow (odkupuje go Ewald von Massow, najstarszy syn Ruedigera). Potem Ruediger przekazuje wieś swojemu zięciowi - Joachimowi Ewaldowi von Massow. Jego syn - Karl, sprzedał majątek Joachimowi Franzowi Gottliebowi von Massow. Ten z kolei sprzedaje wieś ministrowi wojny hrabiemiu Karlowi Georgowi Heinrichowi von Hoym.
W 1801 r. Barcino zakupił Karl von Massow, który zmarł w 1807 r. Jego jedyny syn zmarł zanim ukończył pełnoletność. Potem majątek kupuje Hans Adolf von Puttkamer. W 1853 r. majątek należy do Teodora Leberchet von Puttkamer. W 1876 r. dobra dziedziczy jego najstarszy syn - Adolf Franciszek von Puttkamer. W 1893 r. Barcino kupił Karl Wilhem Becker.

Pałac

Pałac w Barcinie został wybudowany około 1740 roku przez Joachima Ewalda von Massow. Od około połowy XIX wieku obiekt był w posiadaniu rodziny von Puttkamerów. Po II Wojnie Światowej trafił w ręce dyrektorów miejscowego PGR-u. W 1993 r. pałac przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Ostatni remont budynek przeszedł w latach 1960-63. Potem bardzo wyniszczał. Obecnie pałac należy do gminy, która przeprowadziła w nim gruntowny remont. Obiekt spełnia funkcje mieszkań komunalnych.

Pałac jest budynkiem jednokondygancyjnym, murowanym z czerwonej cegły, otynkowany, z dachem krytym miedzianą blachą. Obiekt posiadał niegdyś ciekawą dekorację architektoniczną. Jego wnętrze było wielokrotnie przebudowywane. Z zabytkowego wyposażenia wnętrz zachował się piec i kominek. W otoczeniu pałacu rozciągał się rozległy park wraz ze stawem, który obecnie przetrwał jedynie fragmentarycznie.

Ciekawe artykuły
  • Artykuł, Gmina uratuje unikatowy pałac. Powstaną mieszkania, 26-02-2012 r. - LINK
  • Artykuł, Pałac w Barcinie po remoncie. Zobacz jak wygląda, 09-09-2013 r. - LINK
  • Artykuł, Zabytkowy pałac w Barcinie wyremontowany. "Efekt jest piorunujący", 09-09-2013 r. - LINK
  • Artykuł, Barokowy pałac przechodzący z rąk do rąk - LINK
Źródła wiedzy
  • Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Słupsk 1998.
  • M. Mazur, H. Soja, Ziemia słupska - dzieje i kultura : objaśnienia do mapy etnograficzno-historycznej powiatu słupskiego, Słupsk 2003.
  • Program opieki nad zabytkami powiatu słupskiego na lata 2009 - 2012.
  • Rejestr zabytków nieruchomych, stan na 01-09-2016.
  • www.gp24.pl 
  • www.radiogdansk.pl 
  • www.magazynkaszuby.pl 
  • Henryk Soja, Karta Biała, 1995, www.zabytek.pl

Opracowała: Nina Herzberg-Zielezińska, zdjęcia wykonał: www.zamki.rotmanka.com, autor: Włodzimierz Jacek Adamski, 2017 r. (zdjęcia udostępnione za zgodą autora).