Sklep
Ogłoszenia
Historia dworu w Kochanowie
W 1855 roku wieś Kochanowo (niem. Platenrode) została wydzielona z dóbr kębłowskich i przekształcona w majątek ziemski.
W 1903 roku właścicielką majątku była Joanna Schroeder, a jego dzierżawcą Hermann von Hertell. W 1912 roku Kochanowo zostało zakupione jako rezydencja letniskowa przez dr. Edgara Schwarzenbergera, właściciela trzech domów w Sopocie. Jeszcze w tym samym roku sprzedał on posiadłość Emilowi Kochowi. W 1924 roku Emil Koch tragicznie zmarł wskutek zaczadzenia podczas gaszenia pożaru w dworze. Majątek odziedziczyła jego żona Magdalena Koch z domu Zils.
W latach 20. XX wieku, po I wojnie światowej, upowszechniła się polska nazwa miejscowości – Kochanowo, wywodząca się od nazwiska właścicieli. W 1936 roku majątek został rozparcelowany. W tym czasie państwowa firma rozpoczęła budowę poniatówek. Poniatówki to niewielkie osiedla wiejskie, które powstały w Polsce w drugiej połowie lat 30. XX wieku w ramach akcji parcelacyjnej zainicjowanej przez ówczesnego ministra rolnictwa Juliusza Poniatowskiego. Ich celem było rozwiązanie problemu przeludnienia wsi oraz stworzenie samodzielnych, nowoczesnych gospodarstw dla chłopów małorolnych i bezrolnych.
Po 1945 roku dwór został zaadaptowany na cele mieszkalne. Obecnie pozostaje własnością gminy Luzino. Mieści się w nim kilka mieszkań oraz sklep. Kilka lat temu odnowiono jego elewację zubażając jej detal (m.in. data budowy, rozety).
Dwór został zbudowany w 1888 roku. Wzniesiono go na planie prostokąta jako budynek murowany, dwukondygnacyjny, przykryty prostym dachem czterospadowym. Najbardziej charakterystycznym akcentem kompozycji jest centralny ryzalit od strony ogrodu, zwieńczony trójkątnym naczółkiem.
W 1892 roku do Królewskiego Gimnazjum w Wejherowie trafiły liczne zbiory dydaktyczne, wzbogacające wyposażenie szkoły. Wśród darczyńców znalazł się Egon Gerhard Groenevelda z Kębłowa, urodzony w 1876 roku, który przekazał do zbiorów przyrodniczych skóry żmij.
Na północ od dworu, w pobliskim lesie, zachowały się pozostałości cmentarza rodowego. Najstarszy widoczny nagrobek pochodzi z 1936 roku. Wśród zachowanych pomników znajduje się także grób Emila Kocha. Jego syn, Rudolf Arnold Franz Koch, ożenił się w 1937 roku z Anną Marią Döhring.
- Opisana historia jest fragmentem z przewodnika Niny Herzberg-Zielezińskiej i Radosława Kamińskiego, pt. Dwory i Pałace Pomorza. Powiat wejherowski, 2026.
Bibliografia:
- Radosław Kamiński, Dwory i pałace powiatu wejherowskiego. Historia, architektura, 2024
- www.metryki.genbaza.pl
- https://zabytek.pl
- https://www.ptg.gda.pl
- Zbigniew Klotzke, Kębłowo. Wieś i parafia, 2006
- Bericht über das Königliche Gymnasium zu Neustadt in Wpr. für die Zeit von Ostern 1892 bis dahin 1893
- Stammliste des Königlichen Kadettenhauses Culm-Cöslin (1. Juni 1776-1. November 1907)
Zdjęcia:
- Radosław Kamiński, 2025 r.
