Dwór w Tępczu

W 1789 roku w Tępczu wymieniany był młyn.

W 1807 roku jako właściciel pojawił się porucznik Zelewski, 1833 roku Hugon von Zelewski. W 1824 roku majątek dzierżawił Dreiske. W 1854 roku Tępcz był w posiadaniu Krenskiego, w 1861 roku Marthy von Zelewskiej. W 1885 (inne źródła wskazują 1886) roku właścicielem został Wilhelm von Jena. To on zmienił nazwę wsi Tępcz na Hedille. Miała ona przypominać imię jego małżonki. Nazwa wsi Hedille prawdopodobnie funkcjonowała do 1920 roku. W 1905 roku właścicielem był Dierichs. Jako właściciela dóbr ziemskich tępskich i wyszecińskich w XX wieku wymienia się także barona Edmunda Franciszka Aleksandra von Unruh (1893-1977). Jego dzieci były chrzone w Strzepczu. Ród pochodził z niemieckiej Frankonii, jednak szybko się spolenizował, za co przedstawiciele rodziny byli przez władze hitlerowskie szykanowani i więzieni w obozach koncentracyjnych.

W II połowie XIX wieku odnotowano, że wieś odległa od stacji kolejowej Luzin 8 km, parafia Strzepcz, obejmowała 1414 ha (602 roli ornej, 8łąk, 638 lasu), 29 domów, 51 dymów,311 mieszkańców w tym 249 katolików, 62 ewangelików, ma młyn wodny, piekarnię i szkołę ewangelicką. Zachowany układ dróg i układ przestrzenny jest charakterystyczny dla dawnej wsi włościańskiej.

Zespół majątku został mocno przekształcony, dziś w zaniku. Tereny dworskie rozparcelowane, w miejscu dawnego dworu i folwarku gospodarczego znajdują się siedliska gospodarskie. Częściowo zachował się starodrzew parku, głównie obsadzenia graniczne. O istniejącym tu niegdyś dworze pozostała również "pamiątka" w postaci nazwy ulicy - "pałacowa". Część tego terenu użytkowana jest jako pastwiska bądź boisko. W południowej części wsi, przy drodze do dawnego majątku, zachowany budynek dawnej karczmy. Rzadki już w skali ginący przykład budownictwa szkieletowego, z wypełnieniem z czerwonej cegły, reprezentujący typ domu małomiasteczkowego z użytkowym poddaszem i wystawką tzw. „erklem”.