Dwór w Skurowie

Skurów był gniazdem rodziny Skurowskich herbu Przerowa. Wieś wzmiankowana była po raz pierwszy w 1407 roku.

Pod koniec XVIII wieku majątek należał do Bobickich, w tym w 1783 roku do komornika nurskiego Kaspra Bobickiego. W 1815 roku Skurów był wystawiony na publiczną licytację decyzją wyroku trybunału. Stanowił wówczas własność potomków Agaty z Kochańskich Grabowskiej i jej męża Marcina Grabowskiego: Wincentego, Agnieszki i jej męża Jana Prinotha, Józefa i małoletniego Tomasza.

W 1839 roku Skurów został ponownie wystawiony na sprzedaż. W 1853 roku jako współwłaścicielka majątku wymieniana jest Teodora Kamińska. Z powodu jej śmierci toczyło się postępowanie spadkowe.

W 1859 roku w majątku wybuchł pożar, który strawił: spichlerz, stodoły i zboża w nich przechowywane oraz wszystkie sprzęty gospodarskie. Ówczesnym właścicielem był Józef Kamiński. W 1874 roku jako współwłaściciela Skurowa wymienia się Szymona Kasjanowicza. Po jego śmierci otworzyła się sprawa spadkowa.

W XX wieku Skurów przeszedł na własność Naworckich, w tym w 1909 roku na Jana Nawrockiego. Pod koniec lat 20. XX wieku właścicielem był Stefan Nawrocki. W 1921 roku, po śmierci Stefana, otworzyła się sprawa spadkowa.