Historia dworu w Pabierowicach
Pabierowice były gniazdem rodzinnym Pabierowskich herbu Paprzyca (Kuszaba). Wzmiankowane w księgach sądowych czerskich w 1426 roku. W 1674 roku dziedzicami byli: Stanisław, Jakub i Wiktor Pabierowscy, Jan Ogrodzieński i Zwierzchowscy.
W 1783 roku majątek był własnością cześnika czerskiego Konstantyna Zaborowskiego. W 1. połowie XIX wieku właścicielami byli Kostrzyccy i Suffczyńscy. W 1841 roku, po śmierci ówczesnego dziedzica dóbr Mikołaja Kostrzyckiego, otworzyła się sprawa spadkowa. W 1870 roku właściciel majątku Mikołaj Suffczyński ożenił się z Marią z Krzewskich.
Około 1880 roku dobra przeszły na Targowskich. W latach 20. XX wieku majątek należał do Towarzystwa Akcyjnego Czersk w Jasieńcu.
Po zakończeniu II wojny światowej majątek został rozparcelowany. W dworze zakwaterowano uchodźców ze wschodu. Obecnie stanowi własność Gminy i Miasta Grójec i jest przeznaczony na mieszkania.
Dwór w Pabierowicach został wybudowany w 2. połowie XIX wieku dla Kostrzyckich bądź Suffczyńskich. Około 1880 roku na skraju elewacji dodano niewielkie przybudówki-alkierze zwieńczone trójkątnymi frontonami z bocznymi neogotyckimi okienkami. Jest to obiekt parterowy, murowany z cegły i otynkowany, dwutraktowy założony na planie prostokąta, orientowany. Dwór nakryty jest dachem naczółkowym, czterospadowym, pokrytym blachą.
- W 1922 lub 1924 roku w majątku Pabierowice odbywało się polowanie myśliwskie na dziki. Podczas niego Wacława Mścichowskiego z Warszawy zaatakował odyniec, w wyniku czego został ciężko ranny.
Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza: powiat grójecki, wyd. II, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska
Data publikacji artykułu:
Sklep
Ogłoszenia













