Historia dworu w Lesznowoli
Lesznowolę wzmiankowano już w 1414 roku. Była gniazdem rodowym Leśniowolskich herbu Roch III (Kolumna). Z tego rodu pochodziło wielu walecznych żołnierzy. Jednym z nim był kasztelan czerski Stanisław (zmarły w 1565 roku), który wsławił się udziałem w wojnie inflanckiej za czasów króla Zygmunta Augusta.
Pod koniec XVII wieku majątek należał do Rostworowskich herbu Nałęcz z Prażmowa. Z tego rodu pochodzi kasztelan wiski, poseł na sejm Jan Wiktoryn Rostworowski (1678-1742), który posiadał majątki: na Mazowszu, Podlasiu i w Lubelskiem. Mieszkał głównie w Lesznowoli. W 1699 roku poślubił posażną szlachciankę z Małej Wsi Salomeę Zbierzchowską herbu Grzymała (ur. ok. 1680). Ich syn, Jan Antoni Rostworowski (1709-1775), kasztelan zakroczymski, po śmierci ojca objął majątek w Lesznowoli i ożenił się z Konstancją Lanckorońską herbu Zadora (ok. 1710-1777).
W 1771 roku kolejnym właścicielem został Wojciech Jakubowski, pułkownik wojsk koronnych, brygadier wojsk francuskich. Później majątek przeszedł na własność rodziny Rykowskich herbu Doliwa. Lesznowola była również związana częściowo z Sochaczewskimi herbu Prus I. W 2. połowie XIX wieku właścicielami byli Bagniewscy.
W XX wieku Lesznowola należała do Kosińskich, w tym do doktora Juliana Kosińskiego (1833-1914), który cieszył się dużym uznaniem jako polski chirurg. Wraz ze swoim bratem, doktorem medycyny Aleksandrem, gościli na polowaniu Henryka Sienkiewicza. W 1909 roku to właśnie Aleksander Kosiński przejął rodzinny majątek.
Po zakończeniu II wojny światowej dwór w Lesznowoli przekształcono na mieszkania pracowników Domu Pomocy Społecznej. Dwór pozostaje obecnie własnością prywatną. Do niedawna odbywały się w nim różnego rodzaju imprezy okolicznościowe, jednak ze względu na zły stan techniczny obiekt został zamknięty. Oczekuje na remont; aktualnie prowadzone są prace formalne i uzgodnienia z konserwatorem zabytków.
Dwór w Lesznowoli, wybudowany w 2. połowie XIX wieku dla rodziny Bagniewskich, charakteryzuje się stylem neorenesansowym i ma rozbudowany, nieregularny kształt. Prawdopodobnie powstał z połączenia wcześniejszego, parterowego budynku z przestronnym, piętrowym skrzydłem, co ujednoliciło jego styl. Dwór ma ryzalitowe ganki od zachodu oraz duży taras od południa, z widokiem na rzekę Jeziorkę, a jego wschodnia część jest piętrowa i wyposażona w osobne wejście i żeliwny balkon. Cały kompleks jest usytuowany w zniszczonym już parku krajobrazowym, otoczonym zabudowaniami i stawami.
Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza: powiat grójecki, wyd. II, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska
Data publikacji artykułu:
Sklep
Ogłoszenia












