Grzebowilk został założony w połowie XVI wieku w dobrach Rudzińskich herbu Prus III. Założycielem wsi był prawdopodobnie Stanisław Rudziński (ok. 1520–?), ożeniony z Katarzyną Ciołkówną (ok. 1530–?) z Ostrołęki, córką Jana Ciołka herbu Ciołek. To właśnie ona została właścicielką majątku po śmierci męża. Wyszła ponownie za mąż za Jana Lipskiego. Małżeństwo do 1580 roku zarządzało majątkiem w imieniu małoletniego Franciszka Rudzińskiego. Gdy Franciszek osiągnął pełnoletność, przejął majątek i w 1600 roku przeniósł siedzibę rodową z Borkowa do Grzebowilka. Po jego śmierci dobra odziedziczył syn, Hieronim Rudziński, ożeniony z Elżbietą Domaszewską herbu Jastrzębiec. Ich synami byli: zakonnik jezuita Władysław (1636–1683), proboszcz miński Stanisław (1659–1661) oraz Samuel (1648–1686). Samuel był pierwszym senatorem w rodzie i kasztelanem czerskim. Był właścicielem Grzebowilka już od 1648 roku. Ożenił się około 1646 roku z Marianną Grabianką, która wniosła mu w posagu dobra Pogorzel. Po śmierci Samuela właścicielką została jego żona Marianna. Prawdopodobnie to ona przed 1700 rokiem założyła w Grzebowilku folwark. Po niej majątek przeszedł na syna Kazimierza Rudzińskiego (1676–1759), kasztelana czerskiego, wojewodę mazowieckiego i regimentarza. W 1760 roku dobra odziedziczył jego syn Michał Rudziński (1730–1764), wojewoda mazowiecki. Po nim właścicielką była jego żona Elżbieta Eustachia z Potockich Rudzińska (1720–1781). Następnie właścicielem Grzebowilka w latach 1783–1795 był ich syn Antoni Rudziński (1754-1821), który w 1795 roku sprzedał folwark Teofilowi Bieczyńskiemu herbu Łodzia (1767–po 1803), szlachcicowi i kapitanowi wojsk koronnych. Jego żoną była Marianna z Markowskich. Ich syn, Feliks Tomasz Bieczyński (1799–1885), urodził się w Grzebowilku. Był polskim inżynierem wojewódzkim w Lublinie, absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego i uczestnikiem powstania listopadowego. Jest autorem koncepcji pierwszych parków miejskich Lublina, w których łączył rzeźbę terenu, doliny rzeczne, starannie dobraną roślinność, ścieżki i rzeźby w spójną kompozycję ogrodową, powiązaną z krajobrazem miasta.
W 1800 roku Teofil Bieczyński sprzedał majątek Grzebowilk Michałowi Domańskiemu herbu Larissa.
Pod koniec XIX wieku Grzebowilk był w rękach Karczewskich. Na początku XX wieku majątek należał do Tadeusza Rychłowskiego, który na terenie folwarku założył cegielnię, zarządzaną przez Spółkę Kanadyjską. Od 1920 roku właścicielem był Zygmunt Poradowski, który w 1926 roku założył Spółkę Wodną i zmeliorował 18 ha pól folwarcznych. Wydzielił on teren o powierzchni 24 hektarów i założył dla niego osobną księgę hipoteczną pod nazwą „Folwark Leśniczówka Grzebowilk”. W 1944 roku majątek został rozparcelowany, jednak właściciel pozostawił sobie resztówkę z dworem o powierzchni 5,5 ha, którą zachował również po wojnie.
W 1939 roku, w wyniku działań wojennych, cały folwark uległ poważnym zniszczeniom.
Sklep
Ogłoszenia
