Dwór w Warpęsach

Warpęsy były gniazdem rodziny Warpęsów (Warpęsz-Kowalskich) herbu Jasieńczyk. Po raz pierwszy wzmiankowane w aktach czerskich około 1540 roku. Wówczas mieszkali tu dwaj bracia Varpesowie (Warpęsowie). Do miejscowych rycerzy należały trzy folwarki. Bracia Jakub i Piotr Varpesowie płacili podatki: z wsi Polikno-Varpasz od ⅛ łana, z wsi Gnijevyice od 3 i ¼ łana, a z Jassijona-Vorpasz od półtora łana. Według miejscowej legendy bracia mieszkali w zamku z okrągłą wieżą, który został zniszczony.

W 1674 roku dobra należały do Rudzkiego, natomiast część Polichno należała do Staniszewskiego.

W 1783 roku Warpęsy były własnością podwojewodziego czerskiego Stefana Domańskiego herbu Larysza (ur. ok. 1700). W 1796 roku dobra odziedziczył jego syn, czerski sędzia pokoju Antoni Domański (ok. 1749-1827). Scalił on dobra, wykupując ich część od Modzelewskich. Syn Antoniego, 19-letni Adam (ok. 1808-1827), w 1827 roku został ścięty przez kata. Ciało pozostało na warpęskim polu, w miejscu egzekucji. Nieznana jest przyczyna tak okrutnego wyroku. Niedługo po synu, w tym samym roku, zmarł Antoni. Po nim majątek objął sędzia kryminalny województwa płockiego i augustowskiego Mateusz Eustachy Faustyn (ur. 1799). Później Warpęsy odziedziczył jego syn Edmund Leopold Stanisław Kostka Domański (ur. ok. 1830). Od 1855 do 1945 roku Warpęsy były własnością Suskich, w tym Piotra Suskiego. Pod koniec lat 20. XX wieku majątek był w posiadaniu Władysława Suskiego.

Podczas okupacji hitlerowskiej administratorem majątku był Wacław Hulewicz, ziemianin wyrzucony przez Niemców z Pomorza. Jego syn Benedykt (1926-1944) był żołnierzem AK; zginął w powstaniu warszawskim. Córka Teresa (1921-1944) była sanitariuszką w AK i również zginęła w powstaniu. Drugi syn Maciej (1920-1940) był żołnierzem ZWZ. Został aresztowany przez Gestapo i skatowany w Auschwitz.