Dwór w Kurczowej Wsi

W 1426 roku jako dziedzica Kurczowej Wsi wymienia się Mikołaja Kurzec z Kołbieli. W XV wieku – Falęckich. W 1792 roku Jan, Wincenty, Dominik, Tomasz, Feliks i Ignacy Borakowscy vel Burakowscy herbu Pękosław objęli Kurczową Wieś. W 1796 roku właścicielem był tylko Dominik Borakowski.

W XVIII wieku Kurczowa Wieś należała do rodziny Domańskich. W połowie XVIII wieku właścicielami z tego rodu byli skarbnik łukowski Jan Domański herbu Larysza (ur. 1704) i jego żona Marianna z Boskich (ur. ok. 1710). W 1861 roku wymienia się Władysława Zaleskiego, ale był on właścicielem dość krótko, ponieważ już w 1873 roku dobra przeszły na syna Jana i Marianny Domańskich, marszałka ziemi czerskiej w konfederacji barskiej Jakuba Domańskiego (ur. 1752). Inne źródła podają, iż Jakub odziedziczył majątek po swoich rodzicach już w 1783 roku. Co ciekawe w tak zwanej karcie białej zabytku oraz ewidencji parkowej jako właściciele są wymieniani również Suscy, którzy mieli być posiadaczami Kurczowej Woli już w 1712 roku. Majątek miał być w ich rękach przez cały XIX wiek. Na te informacje nie ma jednak potwierdzenia w innych źródłach.

W 1838 roku w Dzienniku Urzędowym ogłoszono przepisanie tytułu własności dóbr Kurczowa Wola na Andrzeja Kajetana Mysyrowicza herbu Jastrzębiec (ur. ok. 1770). Pochodził z rodziny o ormiańskich korzeniach, która pasjonowała się końmi. W majątku zamieszkał wraz z żoną Elżbietą z Łukasiewiczów. Epitafium właścicieli Kurczowej Woli do dziś znajduje się kościele św. Rocha w Jasieńcu.

W 1847 roku otworzyła się sprawa spadkowa po zmarłej wdowie Mariannie Malinowskiej ze Swieżawskich. W 1850 roku zmarł Franciszek Malinowski, który jest wzmiankowany jako właściciel Kurczowej Wsi.

W 1870 roku Kurczowa Wola była obciążona pożyczką.

Na początku XX wieku majątek należał do Piwnickich herbu Lubicz – Adolfa (1809-1889) i jego żony Marii z domu Cellary herbu Sulima (1813-1845). W 1909 roku właścicielem był ich syn Zdzisław Sergiusz Henryk Piwnicki (1845-1917). Jeszcze w tym samym roku sprzedał majątek Zygmuntowi Racięckiemu. To on wybudował istniejący do dziś dwór, w którym zamieszkał ze swoją żoną Haliną z Grochowskich. Ich małżeństwo nie należało do udanych, skończyło się rozwodem. Jednak po śmierci Zygmunta dwór otrzymała jego była żona.