Dwór w Bargędzinie

Bargędzino leży przy drodze gminnej z Łebienia do Ulini, 6 km na północ od skrzyżowania tej drogi z drogą wojewódzką nr 213 Wicko - Choczewo. Nazwy tej miejscowości pojawiające się na mapach i dokumentach to: Bergenazin, Berganin, Berunzin, Bergensin, Boraconzen, Bartenzen, Bergundzin. Przed 1514 rokiem majątek ten kupił Klaus Weiher z linii łebskiej. Miejscowość należała do rodziny Ratzmer w 1564 roku, której siedzibą była Łeba. Kolejna rodzina, którą odnotowano jako właścicieli Bargędzina, to familia Roschutz (zapewne z Roszczyc). Rok 1711 to kolejna zmiana właściciela - tym razem na przedstawiciela znanej na tym terenie rodziny Jackowskich Georga Ulberta von Jatzkow. W roku 1722 jako właściciel wpisany jest Jerzy Reinhold Krockow, w 1756 Ernest Bogusław Krockow, major cesarski w stanie spoczynku, sędzia pucki. Od 1784 roku własność przejmuje polski królewski generał Otto Karl Krockow. W tych czasach odnotowano tam folwark, młyn wodny i wyszynk zlokalizowany na „polnym rynku.” Parafią dla nich był kościół w Charbrowie, podległy Łebie. Najbardziej znaną rodziną właścicieli z ostatniego okresu posiadania majątku była rodzina von Gruben. Być może byli oni zarządcami majątku od 1792 r, zaś właścicielami majątków w Unieszynku i Borkowie. Od 1818 do 1830 r. był to oficer w randze Oberleutnanta, od 1846 r. Gustaw Rudolf von Gruben, od 1892 do 1928 r. Edward v. Gruben. Ostatnia właścicielka Sybilla Cornelia Cecilie Elisabeth von Braunschweig z domu Gruben została rozstrzelana przez żołnierzy Armii Czerwonej 11 marca 1945 roku.

Po dworze dzisiaj nie ma śladu, został jedynie budynek stodoły po zachodniej części folwarku. Teren opuszczony, zarośnięty, dwór rozebrano na przełomie lat 70-80. XX wieku. Obiekt ten pełnił funkcję rządcówki. „Konstrukcja ścian była z muru pruskiego, bryła parterowa prostopadłościenna, niepodpiwniczona, nakryta wysokim dachem dwuspadowym. Układ wnętrz dwutraktowy, amfiladowy.” I tylko tyle informacji o samym dworze można znaleźć w białej karcie założonej w 1997 roku Cenna jest informacja, że wcześniej mieściły się tam biura i mieszkania. Natomiast czas powstania to prawdopodobnie połowa XIX wieku. Jako że siedziba właścicieli znajdowała się w pobliskim Komaszewie, temu obiektowi przypadła wspomniana już rola tzw. rządcówki czyli siedziby zarządcy majątku. Po wojnie tradycyjnie utworzono tam Państwowe Gospodarstwo Rolne, które w latach 1990. przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa w Koszalinie.

Tekst i zdjęcie: Radosław Kamiński