Dwór w Chocielewku Górnym

Wieś Chocielewko jest starą osadą słowiańską, wymienianą w źródłach historycznych od 1335 roku. W latach 1335–1341 występowała pod nazwami Kotzelow, Kuczelawe lub Chuslau. Około 1400 roku znajdowała się w rękach Bartke von Kozelow. Zgodnie ze spisami dóbr z lat 1575 oraz 1578–1621 wieś stanowiła lenno rodu von Pirch. W 1623 roku jej właścicielem był Jürgen von Pirch, który utracił ją w 1658 roku. Kolejna wzmianka pochodzi z 1739 roku i wskazuje na Antona Ernsta von Pirch jako właściciela majętności.

W drugiej połowie XVIII wieku Chocielewko uległo podziałowi na dwie części: jedna należała do Georga Christiana von Pirch, druga – około 1756 roku – do rodu von Heborn, a następnie do kapitana Friedricha z rodziny von Breitenbach. Według Brüggemanna w 1778 roku istniał tu już folwark, zlokalizowany w południowo-zachodniej części wsi (dzisiejsze Chocielewko Dolne).
Historia powstania folwarku w północno-wschodniej części wsi, czyli w Górnym Chocielewku, nie jest dokładnie znana. Wiadomo, że od połowy XVIII wieku wieś miała dwóch właścicieli, jednak trudno jednoznacznie ustalić, który z rodów władał tą częścią osady. Prawdopodobnie folwark w Chocielewku Górnym wyłonił się w połowie XIX wieku z majętności chłopskiej („bauerskiej”), na co wskazuje forma dworu, przypominająca dom zamożnego pomorskiego chłopa z tego okresu.

Na starych mapach niemieckich Górne Chocielewko występuje pod nazwą Vitröse (Witoradz). W ostatnim okresie przed 1945 rokiem właścicielem majątku był Hans Kramp, zasłużony dla kościoła ewangelickiego, m.in. jako fundator witraża. Folwark w Górnym Chocielewku został zbudowany około 1875 roku.