Dwór w Chocielewku Dolnym

Wieś położna przy drodze z Redkowic do Leśnic, tuż nad samą rzeką Łebą, 4 km na północ od drogi krajowej nr 6 (krzyżówka przy Leśnym Barze). Stary folwark znajdował się na zakręcie Jeden z najmniej opracowanych obiektów. Wg karty zielonej część środkowa dworu pochodziła z 1800 roku, późniejsza informacja mówi o rozbiórce w 1974 roku podczas kapitalnego remontu. Układ zabudowy w kształcie litery L, powierzchnia 432 m kw. Najdłuższy bok liczył 30 m, krótszy 16,5 zaś szerokość wahała się od 10 do 8 m. Zachowały się stare zdjęcia, na podstawie których można powiedzieć, że budynki były parterowe, z poddaszem. Dokładnie przed centralną częścią stały 2 drzewa, sień nie była na osi budynku, lecz w prawej części.

Historia majątku sięga XIV - XV wieku. Jednym z pierwszych właścicieli obu majątków – Chocielewka Dolnego oraz Górnego była rodzina von Pirch. W latach 1905-1912 należały one do Georga von Zitzewitza, który sprzedał je Pomorskiej Spółce Rolnej. Ta rozparcelowała je pośród 69 gospodarzy. W czasie I wojny światowej obie osady połączono i nazwano Mackensen, na cześć Augusta von Mackensena – marszałka polnego walczącego na Bałkanach, a którego żona była siostrą hrabiego von der Ostena z Janowic, co skłoniło go do częstych pobytów w tych stronach. Również to dzięki niemu pobudowano w Chocielewie kościół z kamieni, upamiętniający ofiary I wojny światowej, zwłaszcza poległe z armii von Mackensena. Ostatnim właścicielem Witoradza jak nazywano kiedyś Dolne Chocielewko był Herbert Eschenhagen.

Tekst i zdjęcia: Radosław Kamiński