Sklep
Ogłoszenia
Historia dworu
w Niepoczołowicach
Nazwa wsi pochodzi od imienia Niepoczoł. Niemiecka nazwa to Wahlendorf.
Wieś była zamieszkała już w czasach prehistorycznych, o czym świadczą wykopaliska z epoki brązu sprzed trzech tysięcy lat. Jedna z popielnic z grobu skrzynkowego odkrytego w Niepoczołowicach stanowi ozdobę ekspozycji w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku.
Niepoczołowice od średniowiecza były siedzibą drobnej szlachty kaszubskiej w krzyżackim prokuratorstwie mirachowskim. W 1368 roku wieś nabyli od wdowy po Pietraszu Cettli, krewni jej męża: Niepoczał, Michał, Piotr, Marcin i Mikołaj. Prawdopodobnie byli oni członkami licznej rodziny szlacheckiej Niepoczołowskich, którzy posługiwali się przydomkami: Bronk, Domarus, Golijan, Kos, Niemirowicz, Pela, Piersza, Pirch i Witek. Transakcję nabycia majątku poświadczył komtur gdański Konrad Zollner.
W XV wieku Niepoczołowice były wsią rycerską lokowaną na prawie polskim. W drugiej połowie XVI wieku wieś miała trzech właścicieli: Pclów, Borski i Niemirowicz. W aktach sądu puckiego z lat 1580-1620 wymieniono Hansa Kronkiego z Niepitzolowitz koło Strzepcza.
Według taryfy z 1648 roku właściciele majątku od 6 włók folwarku i tylu samu włók ogrodów płacili 7 florenów i 18 groszy. Lewiński zaś posiadał 1,25 włóki folwarku i płacił 1 floren i 7,5 grosza.
