Historia dworu w Ślepowoli
Ślepowola wspominana jest na początku XVI wieku w Liber beneficiorum arcybiskupa Jana Łaskiego.
Pod koniec XVIII wieku Ślepowola należała do Józefa Grzybowskiego. W 1800 roku dobra odziedziczyła jego córka Tekla z Grzybowskich Prażmowska. Dnia 3 października 1828 roku majątek kupił od niej Marcin Grobicki herbu Trąby (1774-1867). Jego rodzina wywodziła się z Grobic w ziemi czerskiej i od tej wsi wzięła nazwisko. W 1854 roku majątek od Marcina odkupił jego najstarszy syn Andrzej, sędzia apelacyjny Królestwa Polskiego. W 1909 roku (niektóre źródła wskazują na 1892 rok) dobra odziedziczył po nim jego syn Stefan Grobicki (1861-1940). Majątek był znacząco zadłużony. W 1928 roku został wystawiony na licytację, ale właścicielowi cudem udało się do niej nie dopuścić. W związku z kłopotami finansowymi, Stefan Grobicki przepisał akt własności majątku na córki: Marię, Jadwigę, Stefanię i Janinę oraz na Józefa Grobickich, którzy oficjalnie nabyli od niego dobra w 1930 roku. Nabywcy udzielili Stefanowi notarialnego pełnomocnictwa do prowadzenia nadal spraw majątkowych. Niestety ten zabieg również nie pomógł utrzymać majątku. Musieli go sprzedać. Ślepowolę w 1937 roku kupili Kazimierz Witold i Stanisław Mikołaj Adam Malhomme.
W 1946 roku majątek został przejęty przez Skarb Państwa i przeznaczony na mieszkania. Później był użytkowany przez Urząd Miasta i Gminy Mogielnica. W 1974 roku w karcie zabytków jego stan jest określany jako „zdewastowany”. Kolejnym właścicielem była Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w Brzostowcu, która planowała przeprowadzić w nim remont w 1988 roku. Niestety na planach się skończyło. Dwór ulega postępującej dewastacji. W ostatnich latach zawaliła się część dachów.
Dwór w Ślepowoli został zbudowany w 2. połowie XIX wieku. W 1917 roku rozbudowano go dla Stefana Grobickiego w duchu stylu polskiego. Jest to obiekt parterowy z mieszkalnym poddaszem, założony na planie prostokąta, ustytuowany na osi wschód-zachód i przedłużony z jednej strony. Dwór jest murowany z cegły i nakryty dachem mansardowym z facjatkami, kryty dachówką ceramiczną. Pierwszą sionkę nadbudowano i nadano jej charakter zwieńczonego trójkątnym frontonem ryzalitu z herbem Trąby i datą budowy: A.D. MCMXVII w tympanonie. Odrzwia i – flankujące go – okna są zamknięte półkoliście. Pierwotnie w jednej z bocznych elewacji znajdował się taras z toskańskimi kolumnami, podtrzymującymi pergolę, nakryty pulpitowym dachem.
Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza: powiat grójecki, wyd. II, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska
Data publikacji artykułu:
Sklep
Ogłoszenia












