Dwór w Jastrzębi Starej

Autor: Andrzej Zygmunt Rola-Stężycki, 2003 r.

Informacje ogólne

Rodzaj obiektu:	Dwór
Numer rejestru zabytków:	60/A/80
Data wpisu do rejestru zabytków:	15 listopad 1980
Stan zachowania:	Dobry
Zastosowanie:	Własność prywatna

Historia dworu w Jastrzębi Starej

Jastrzębia Stara była gniazdem rodziny Jastrzębskich herbu Łabędź. Wzmiankowana w 1340 roku w kodeksie mazowieckim. W 1674 roku dziedzicami byli: Samuel i Wojciech Jastrzębscy, Paweł Biejkowski, Branecki, Łazyński i Święcicka.

W 1770 roku Jastrzębię nabył sędzia ziemski czerski Antoni Chudzyński herbu Cholewa (ur. ok. 1740). Po nim dobra odziedziczył jego syn Filip (1780-1832). W 1840 roku właścicielami majątku byli Słąnkowie. Od 1859 dobra należały do Kaplińskich. W 1873 roku majątek kupili Tąkielowie. W 1909 roku właścicielem był Zdzisław Tąkiel. W 1930 roku majątek kupił od niego Antoni Strzelecki.

Historia po 1945 roku

Po zakończeniu II wojny światowej dwór stał się własnością Państwowego Nadleśnictwa w Grójcu, a następnie Urzędu Gminnego w Koronnej, który dzierżawił teren i zabudowania osobom prywatnym. Później został opuszczony i zdewastowany. Taki stan utrzymywał się do 1989 roku, kiedy dwór zakupił Włodzimierz Wasilewski i go wyremontował.

Architektura

Dwór w Jastrzębi Starej został zbudowany w 1. połowie XIX wieku dla Chudzyńskich. Jest to budynek parterowy, z mieszkalnym poddaszem w części środkowej. Murowany z cegły dwór wzniesiono na planie prostokąta na obszernych piwnicach. Nakryty jest dachem czterospadowym, posiadającym pozorny ryzalit na osi wyższym o kondygnację mezzanina i artykułowanym czterema półkolumnami, dźwigającymi trójkątny fronton. Tworzą one przyścienny portyk kolumnowy.

Źródła wiedzy

Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza: powiat grójecki, wyd. II, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska

Data publikacji artykułu:

05 lipiec 2026

Dwór w Jastrzębi Starej

Historia dworu w Jastrzębi Starej

Polityka prywatności

Funkcjonalne

Preferencje

Statystyki

Marketingowe