Kozietuły były gniazdem rodowym Skarbków Kozietulskich herbu Abdank. Wzmiankowane już w 1340 roku. Wówczas książę mazowiecki Trojden obdarzył prawem niemieckim dziedzictwo Pakosława (od 1353 roku sędzia ziemski czerski), któremu to wraz z braćmi przypadły obszary, na których powstały wówczas wsie: Kozietuły, Wodziczna, Jastrzębie i Pakosław pod Mogielnicą.
Na początku XV wieku dziedzicami wsi byli: Mścisław, Dobiesław, Piotr, Jakub i Mikołaj. W 1564 roku właścicielem majątku był Stanisław Kozietulski. Dobra zostały zapewne podzielone. W 1674 roku Kozietuły należały do Hiacynta Załęskiego. W 1690 roku wzmiankowany jest Adam Kozietulski, który sprzedał majątek N. Załuskiemu herbu Junosza.
W 1783 roku majątek należał do starosty grójeckiego Franciszka Załuskiego. W 1837 roku w „Dzienniku Powszechnym” jako właścicieli wymienia się trzy siostry i dwóch braci hrabiów Małachowskich. Nie wiadomo natomiast od kiedy dokładnie majątek do nich należał. W 1870 zmarł ówczesny właściciel Władysław hrabia Małachowski. W tym samym roku nowym posiadaczem został Feliks Rostworowski herbu Nałęcz (1826-1885). Również w tym samym roku zmarła jego żona Maria z Popielów (urodzona w 1835 roku). Po jej śmierci Feliks w 1871 roku ożenił się z jej siostrą Jadwigą (1834-1905). Po nim właścicielami byli kolejno: od 1876 – Walerian Baczyński, od 1878 roku – Jan Górski (1827-1898) i jego żona Maria hrabina z Łubieńskich (1837-1926), a od 1901 roku ich syn Marian Józef Ludwik Franciszek Górski (1865-1931). Po nim dobra objął w 1905 roku Jan Górski. Od niego Kozietuły kupił Marcin Jan Leszczyński (1863-1938).
Podczas gdy Leszczyńscy zarządzali kozietulskim majątkiem, jego rozwój osiągnął swoje apogeum. Z dworskich okien rozbrzmiewały melodie fortepianu, a na tarasie rozkwitały kaktusy i egzotyczne kwiaty. Wnuczka Marcina Jana Leszczyńskiego wspominała go jako gospodarza z prawdziwego zdarzenia. Posiadał 100 krów, własną gorzelnię, stadninę koni, 800 hektarów ziemi oraz pałacyk z 15 pokojami. Marcin Jan Leszczyński używał wyłącznie imienia Jan, co upamiętniono na monogramie umieszczonym nad wejściem do gorzelni w Kozietułach (J.L 1916 r.). Jednym z najbardziej zaufanych ludzi w jego majątku był karbowy Michał Czarnecki, którego Jan darzył ogromnym szacunkiem. Gdy zapraszał go na rozmowę, nieodzownym elementem spotkania były wódka i kiełbasa.
Po śmierci Marcina Jana Leszczyńskiego herbu Awdaniec (1863-1938) majątek przejęli jego córka Maria Leszczyńska wraz z mężem Bronisławem Kobylińskim (1886-1953). Niestety ich spokojne życie zostało przerwane przez wybuch wojny. W 1939 roku Niemcy zajęli dwór, a rodzina została zmuszona do przeniesienia się do pobliskiego folwarku. W tym trudnym okresie schronienie u nich znalazło kilkudziesięciu warszawiaków, w tym młodzież zaangażowana w działalność Armii Krajowej. Niemcy pozwolili im zabrać z majątku jedynie 2 kucyki i 2 krowy.
W 1940 roku syn Marcina, Zdzisław Leszczyński (urodzony w 1893 roku), porucznik kawalerii, ochotnik kampanii wrześniowej, został zamordowany w Katyniu.
Gdy pod koniec wojny do Kozietuł dotarli Rosjanie, dwór został zdewastowany. Przez okna wyrzucano antyki, a przed budynkiem płonęły dokumenty i meble. Rosjanie podpalili także salon, którego ściany zdobiły lustra w stylu ludwikowskim.
Sklep
Ogłoszenia
