Willa / Pałac Łubieńskich
w Mińsku Mazowieckim

Po II wojnie światowej teren ten pozostał formalnie własnością hrabiny Marii Magdaleny Łubieńskiej (1901–1980), jednak jej możliwości swobodnego dysponowania nieruchomością były poważnie ograniczone. W 1947 roku odbudowała ona dwór. W trakcie rekonstrukcji nadbudowano boczne skrzydła do wysokości części centralnej. W kolejnych latach w budynku zakwaterowano lokatorów komunalnych. Obecnie obiekt pełni funkcje publiczne – w latach 2000–2014 część pomieszczeń użytkowało Towarzystwo Przyjaciół Mińska Mazowieckiego, a od 2015 roku willa jest siedzibą Muzeum Ziemi Mińskiej.

Willa została wzniesiona w 1937 roku według projektu inżyniera Michała Sławińskiego, ówczesnego architekta powiatowego powiatu mińskiego. Zaplanowano ją na rzucie prostokąta jako murowaną, nawiązującą formą do klasycystycznego dworu polskiego. Jej dominantę stanowi dwukondygnacyjny portyk wgłębny, ozdobiony parą kolumn o jońskich głowicach. Główne wejście do budynku poprzedza niewielki taras. Oryginalna, trójosiowa część środkowa została ujęta w parterowe skrzydła boczne. Do budowy wykorzystano materiały pozyskane z rozebranej w 1936 roku cerkwi prawosławnej.

Fragment z przewodnika Dwory i pałace Mazowsza: powiat miński, Nina Herzberg-Zielezińska, 2026