Po II wojnie światowej dwór zaczął stopniowo podupadać. Przeznaczony był na mieszkania. W 1962 roku został wpisany do rejestru zabytków, a wkrótce potem wykorzystano go jako scenografię w filmie Noce i dnie. W 1965 r. stan dworu określono jako średni. W latach 70. XX wieku pojawił się plan sprzedaży posiadłości prywatnemu inwestorowi, który chciał urządzić w niej niewielki hotel i przeprowadzić gruntowny remont. Na przeszkodzie stanęły jednak względy militarne – sąsiedni teren należał do centrum szkoleniowego Wojskowej Służby Wewnętrznej, które sprzeciwiło się obecności cywilnej działalności w pobliżu. W rezultacie transakcja nie doszła do skutku, a dwór przez kolejne dekady coraz bardziej niszczał.
Do dziś zachowały się jedynie fragmenty pierwotnej zabudowy. Na miejscu dawnego dworu Muzeum Ziemi Mińskiej ustawiło tablicę informacyjną, upamiętniającą historię tego miejsca.
Warto dodać, że w projekcie planu inwestycyjnego na lata 2010–2015 przewidywano odbudowę dworu, jednak do realizacji tego zamierzenia nie doszło.
Sklep
Ogłoszenia
