Historia dworu w Palczewie
Palczew był gniazdem rodziny Palczewskich herbu Bończa. Wieś wzmiankowano w dokumentach mazowieckich w 1418 roku. W 1476 roku dziedzicem majątku był Rafał Palczewski. W 1674 roku jako właściciele wymieniani są: Franciszek Biejkowski, Olszamowski i Zaleski.
W 1783 roku majątek nadal był podzielony i należał do Rychłowskich i Zaborowskich. Na początku XIX wieku właścicielem majątku był hrabia Franciszek Salezy Krasicki (1750-1821). W 1816 roku dobra nabył hrabia z Liptowa i Orawy, Ignacy Komorowski herbu Korczak (1774-1846). Ten sprzedał Palczew w 1842 roku Antoniemu Skrebickiemu. Kolejnym właścicielem w 1845 roku został Antoni Potapenki.
Od 1849 Palczew był w posiadaniu rodziny Dal Trozzo, w tym Antoniego Dal Trozzo – właściciela pobliskiego Michałowa.
Po 1945 roku majątek przejął Skarb Państwa. Dwór stał się siedzibą Domu Wypoczynkowego Miejskiego Przedsiębiorstwa Instalacyjnego w Warszawie. Na początku XXI wieku dwór przeszedł na własność prywatną. Został znacznie przebudowany poprzez nadbudowę piętra do form pałacu. Obecnie Biały Pałac Palczew pełni funkcje szkoleniowo-hotelowe.
Pierwotnie znajdujący się tu dwór został wzniesiony w 1900 roku dla rodziny Dal Trozzo, według projektu architekta Apoloniusza Nieniewskiego (1856-1922). Był to budynek murowany z cegły, złożony z krótkiego parterowego korpusu i dwóch skrzydeł, parterowego i piętrowego, zryzalitowanych, zwieńczonych z obu stron trójkątnymi frontonami. Wejście umieszczono niesymetrycznie i ujęto parą ciężkich toskańskich kolumn zwieńczonych belkowaniem i trójkątnym naczółkiem. Dwór zwieńczono dachami dwuspadowymi. Obiekt został przebudowany w 2005 roku poprzez nadbudowę o pierwszą kondygnację. Zmiany całkowicie zatarły cechy stylu nadanego przez Nieniewskiego.
Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza: powiat grójecki, wyd. II, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska
Data publikacji artykułu:
Sklep
Ogłoszenia








