Dwór w Żdżarach

Żdżary były gniazdem rodowym rodziny Żdżarkowskich herbu Poraj. Wieś wymieniano w dokumentach w 1434 roku. W 1579 roku dobra w częściach należały do rodzin: Leniek, Długosz i Fredro-Rokicki.

W XVI wieku Żdżary były własnością Wojskich. Pod koniec XVIII wieku majątek należał do Wągrodzkich.

W 1855 roku majątek odziedziczyła Cecylia Marianna Siedliska z domu Morawska herbu Dąbrówka (ur. w 1820 roku). Przeniosła się tu wraz z mężem Adolfem Adamem Siedliskim (1817-1870), radcą Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, bogatym ziemianinem z Roszkowej Woli, gdzie wcześniej mieszkali. Ich córka Franciszka Siedliska (1842-1902) została zakonnicą. Była założycielką Zgromadzenia Sióstr Nazaretanek. Przyjęła imię zakonne Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Została beatyfikowana przez Jana Pawła II 23 kwietnia 1989 roku. W Domu Rekolekcyjnym Sióstr Nazaretanek w Żdżarach znajduje się pokój pamięci, w którym zgromadzone są pamiątki z dworu Siedliskich. W 1909 roku właścicielem był Wincenty Ferrariusz Łoskowski herbu Lubicz (1849-1926). Pod koniec lat 20. XX wieku dobra odziedziczył jego syn, Władysław Łoskowski (1890-1971).

Istniejący tu niegdyś, drewniany dwór został zniszczony w wyniku działań I wojny światowej. Na pozostałościach fundamentów dworu, nowy właściciel Władysław Łoskowski, wybudował w latach 1918-20 murowaną willę z arkadami w duchu stylu polskiego.