Dwór Poznań-Babki

Po dokonanej w ostatnich latach odbudowie mającej być rekonstrukcją pochodzącego z drugiej połowy XIX wieku budynku dawnego nadleśnictwa trudno się dziś dopatrzyć tego charakteru, jaki miał pierwotny dom, który pod koniec lat trzydziestych XX wieku był siedzibą właścicieli dóbr Głuszyna-Babki. Obecny budynek częściowo parterowy, częściowo z użytkowym poddaszem, nakryty dwuspadowymi dachami.

Zarówno Głuszyna, jak i Babki stanowiły niegdyś część dóbr kórnickich należących do Działyńskich. W wyniku działów i dziedziczenia przeszły na Dzieduszyckich, a następnie na Czartoryskich. Pod koniec lat trzydziestych XX wieku należały do księcia Adama Czartoryskiego (1906-1999) z linii pełkińskiej, żołnierza AK, który po drugiej wojnie przez szereg lat był pracownikiem naukowym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, jednym z pionierów nowoczesnej ochrony środowiska w Polsce. Jego syn Jerzy jest kawalerem maltańskim, a córka Izabella Caillot damą maltańską. Jego córkami są również Maria Potocka i Jadwiga Czartoryska.

W 1939 roku dobra Głuszyna-Babki stanowiły własność księcia Adama Czartoryskiego. Majątek w 1926 roku liczył 918 hektarów i miał gorzelnię. Prócz Głuszyny do ogółu dóbr, których Głuszyna była ośrodkiem, należały jeszcze trzy folwarki i siedem rewirów leśnych.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Piotr Libicki, lata 90. XX w.