Dwór Poznań-Głuszyna

W XVIII wieku Głuszyna należała do Strzeleckich. W 1797 roku w istniejącym tu niegdyś dworze przyszedł na świat Paweł Edmund Strzelecki, polski podróżnik, geolog, geograf, badacz i odkrywca. W tym samym roku majątek głuszyński został skonfiskowany przez rząd pruski. Strzeleckim udało się jednak utrzymać krótkoterminowe prawo dalszej dzierżawy. W 1801 roku musieli opuścić dwór. Po nich majątek przejęli Ulatowscy.

Głuszyna stanowiła część dóbr kórnickich należących do Działyńskich. W wyniku działów i dziedziczenia przeszły na Dzieduszyckich, a następnie na Czartoryskich. Pod koniec lat trzydziestych XX wieku należały do księcia Adama Czartoryskiego (1906-1999) z linii pełkińskiej, żołnierza AK, który po drugiej wojnie przez szereg lat był pracownikiem naukowym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, jednym z pionierów nowoczesnej ochrony środowiska w Polsce. Jego syn Jerzy jest kawalerem maltańskim, a córka Izabella Caillot damą maltańską. Jego córkami są również Maria Potocka i Jadwiga Czartoryska.

W 1939 roku dobra Głuszyna-Babki stanowiły własność księcia Adama Czartoryskiego. Majątek w 1926 roku liczył 918 hektarów i miał gorzelnię. Prócz Głuszyny do ogółu dóbr, których Głuszyna była ośrodkiem, należały jeszcze trzy folwarki i siedem rewirów leśnych.

Dwór w Głuszynie spłonął w 1945 roku. Pozostały po nim jedynie ruiny. Zachował się park krajobrazowy z XIX wieku, w którym stworzono miejsce rekreacji i wypoczynku. Upamiętniono w nim postać Pawła Edmunda Strzeleckiego. Parkowi nadano jego imię, a wewnątrz pozostawiono relikty dawnej zabydowy, w tym ruiny dworu, w którym się urodził. Przy głównych wejściach do parku umieszczono tablice z informacjami historycznymi o Strzeleckim. Postawiono tu również miniaturę pomnika Pawła E. Strzeleckiego, którą przeniesiono spod szkoły przy ul. B. Winklera w Poznaniu.

• Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
• Izabela Wyszowska, Szymon Wieczorek,  Życie w podróży. Rzecz o Pawle Edmundzie Strzeleckim, Poznań 2024

Opracowała: Nina Herzberg-Zielezińska