Dwór na Piotrowie
w Poznaniu

Rotmistrz Antoni Unrug kazał zbudować w 1907 roku dwór w stylu narodowym według planów architekta Rogera Sławskiego. Jest to jedna z pierwszych siedzib ziemiańskich zaprojektowanych przez Rogera Sławskiego na terenie Wielkopolski.

Nasilająca się antypolska polityka niemiecka, której kulminacją miała być wyjątkowo niegodziwa ustawa wywłaszczeniowa z 1912 roku, spowodowała powrót w architekturze do form uważanych za typowo polskie. Tak powstał styl krajowy, zwany również kostiumem narodowym bądź stylem polskim. Jego cechy charakterystyczne to częsty portyk kolumnowy poprzedzający parterowy budynek i wysoki dach łamany polski z mieszkalnym poddaszem, choć znajdą się realizacje należące do tego nurtu – jak Piotrowo czy Wolsztyn – nie posiadające wszystkich tych cech. Teoretyczną rozprawą, która dała impuls do stworzenia nowego stylu, była wydana w 1896 roku broszura księcia Zygmunta Czartoryskiego O stylu krajowym w budownictwie wiejskim. Według tych wskazówek powstawały między innymi dwory i pałace w Piotrowie, Skoraszewicach, Dłoni autorstwa Sławskiego czy Winnej Górze autorstwa Boreckiego.

Dwór w Piotrowie powstał na miejscu dawnego dworu obronnego, który jeszcze w połowie XIX wieku stał tu „pod snopkami”, czyli kryty był strzechą.

Piotrowo w XVI wieku stanowiło własność Ossowskich, w XVIII Kęszyckich, potem na krótko ojców franciszkanów ze Śremu, następnie w 1881 roku Sypniewskich, później Kosińskich z Koszut, a w końcu i aż do 1939 roku generała Antoniego Unruga. Syn generała Franciszek (ur. 1887), powstaniec wielkopolski, żołnierz AK, zamordowany został przez Niemców w Stutthofie w 1945 roku.

W 1930 roku Piotrowo było własnością Antoniego Unruga. Majątek w 1926 roku liczył 381 hektarów.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Piotr Libicki, lata 90-te XX w.