Pałac w Garzynie

Garzyn, względnie Garzyń, po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1258 roku. W 1400 roku własność Bawora Wyskoty, a potem Borków Osieckich i Borków Gostyńskich. Od 1677 roku w rękach Opalińskich. W XIX wieku majątek należał do Chłapowskich, Szołdrskich i Rychłowskich, a od 1878 roku do Müllerów.

W roku 1926 Garzyn należał do Niemca Kurta Müllera, a w 1939 do Niemki Annemarie Müller. Majątek w 1926 roku liczył 725 hektarów.

Dość ładny i okazały pałac z 1907 roku, piętrowy, z centralną częścią dwupiętrową nadającą szczególnej reprezentacyjności, z sześcioboczną czterokondygnacyjną wieżą w jednym z narożników zwieńczoną tarasem widokowym i parterowym wykuszem podtrzymującym balkon w przeciwnym narożniku. Podwyższony podjazd pod główne wejście zamknięte trzema arkadami, podobnie jak znajdująca się nad nim loggia pierwszego piętra, dodają okazałości. W ogólnej koncepcji architekt nawiązał do wzoru renesansowej willi włoskiej, a skomplikowana bryła oraz połączenie elementów dekoracyjnych zaczerpniętych z różnych epok dodają charakteru tej wiejskiej rezydencji.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Jolanta Kostrzewa, 2020 r., udostępniono na grupie Dwory i Pałace Polski