Dwór w Gliniance

W połowie XVI wieku majątek był własnością Wawrzyńca Dobrzynieckiego herbu Ciołek (zm. ok. 1566), podstolego czerskiego. Jego żoną była Elżbieta z Obrębskich. Miał z nią dwoje dzieci: syna Bartłomieja i córkę Annę. Oboje zmarli bezpotomnie, a majątek odziedziczyli ich kuzyni. To dzięki staraniom Wawrzyńca Dobrzynieckiego Glinianka w 1557 roku otrzymała prawa miejskie, nadane przez króla Zygmunta II Augusta. Miejscowość została wówczas lokowana jako „Wawrzyńców” bądź „Wawrzyńczew”. Z jego inicjatywy w drugiej połowie XVI wieku powstały również dwór oraz kościół farny.

W 1577 roku miasto niemal całkowicie przestało istnieć w wyniku pożaru. Aby umożliwić jego odbudowę, mieszkańcy zostali zwolnieni z opłat na rzecz króla i właściciela. Po odbudowie Glinianka często zmieniała właścicieli. W latach 1571–1601 należała do Karczewskich. Jan Karczewski, syn Anny z Mlądzkich, sprzedał majątek Janowi Boglewskiemu. Kilka lat później majątek odziedziczył brat Jana – Wojciech Boglewski, który w 1630 roku sprzedał go Sapiehom. W 1643 roku właścicielem był Jan Sędziwój Leżański, syn Abrahama – pisarza czerskiego, który nabył majątek od swojej siostry Doroty. W czasie najazdu szwedzkiego Glinianka opustoszała; populację zdziesiątkowały również epidemie i głód.

W 1663 roku majątek należał do Szczęsnego Leżańskiego. Mieszkała w nim wówczas wówczas trzyosobowa rodzina właściciela, 12 dworzan, 18 osób czeladzi oraz 97 chłopów.

W XVIII wieku Glinianka znajdowała się w posiadaniu rodów Bielińskich i Komierowskich. Dobrami Bielińskich przez wiele lat zarządzali administratorzy – Żarynowie. W 1789 roku miasteczko nabył cześnik inowrocławski Józef Komierowski, który wydzierżawił je podczaszemu czernichowskiemu Chajęckiemu.

Do czasu uwłaszczenia chłopów wieś parafialna i dobra ziemskie Glinianka- Wawrzyńców były własnością Franciszka Peszka, a po nim – Bogumiła Mikulicza i jego żony Ludwiki z Karczewskich. Po 1870 roku rozdrobione terytorium miało kilku właścicieli, m.in. Filipa Drozda, Konrada Smoniewskiego i Stefana Jabłońskiego. Większa część ziemi, należącej wcześniej do Mikuliczów, przeszła w ręce Jakuba Lindenfelda i Salomona Biernsztajna.

Przed 1939 rokiem właścicielami Glinianki byli Wernerowie. Od nich majątek nabyli hrabiowie Kossakowscy. Dobra pozostały w ich posiadaniu do 1945 roku. Przed II wojną światową Glinianka stanowiła już tylko resztówkę majątku. Znajdowała się tu ferma lisów, która była dzierżawiona. Oficyna również była zajmowana przez dzierżawcę.