Historia dworu w Sulbinach Dolnych
O historii oraz dawnych właścicielach majątku w Sulbinach Dolnych zachowało się niewiele informacji źródłowych. Wiadomo, że znajdujący się tu folwark w 1883 roku zajmował obszar 492 mórg. W 1840 roku właścicielem dóbr był Celiński. W latach 1917–1921 majątek należał do Antoniego Mateckiego, po czym przeszedł na Felicję Matecką z domu Zielińską oraz Stanisława Lazarewicza. Następnie, do 1944 roku, właścicielką dóbr była Janina Lazarewicz.
Dokładne losy dworu po 1945 roku nie są znane. Wiadomo, że majątek przejęła Gromadzka Rada Narodowa w Sulbinach Górnych, a sam dwór został przekazany lokatorom. Wieloletnie użytkowanie bez odpowiednich remontów doprowadziło do znacznej degradacji obiektu. Do ok. 2020 r. był on jeszcze zamieszkały; obecnie znajduje się w bardzo złym stanie technicznym i jest w znacznym stopniu zawalony. Gmina próbuje wyłonić wykonawcę rozbiórki obiektu.
Dwór w Sulbinach Dolnych wzniesiono na początku XIX wieku jako drewniany obiekt o konstrukcji zrębowej, otynkowany i parterowy. Rozplanowany został na rzucie wydłużonego prostokąta; jest siedmioosiowy, z oknami zestawionymi parami. Układ wnętrz ma charakter dwutraktowy, a w części pomieszczeń zachowały się belkowane stropy. W późniejszym okresie dwór został przedłużony z jednej strony. Budynek nakryty jest dachem naczółkowym z wysuniętym okapem, wspartym na profilowanych zakończeniach belek stropowych; pierwotnie dach był kryty gontem. Od strony frontowej dobudowano w późniejszym czasie nowszy ganek.
Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza. Powiat garwoliński, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska
Data publikacji artykułu:
Sklep
Ogłoszenia








