Pałac w Kobylinkach

Pierwsza wzmianka o Kobylnikach pojawiła się w 1218 roku, kiedy stanowiły własność klasztoru cystersów w Łeknie. Jednakże już wkrótce przeszły w ręce rycerskiego rodu Przosnów. Jedna jego gałąź, która objęła Kobylniki, przyjęła już w XIV wieku nazwisko Kobylnickich. W ich rękach miejscowość pozostawała do końca XVI wieku. W XVII wieku i aż do około 1760 roku właścicielami byli Kąsinowscy herbu Nałęcz. Około 1760 roku Kobylniki zostały sprzedane Obażantowskim, a w początku XIX wieku zakupił je Dobrogost ze Skrzypny Twardowski herbu Ogończyk. Po Dobrogoście objął je, jako pierwszy ordynat na Kobylnikach, jego syn Teodor, a po nim z kolei syn Teodora Tadeusz, fundator pałacu, drugi ordynat. Ostatnim właścicielem Kobylnik do 1939 roku był czwarty ordynat Tadeusz Twardowski.

W roku 1939 Kobylniki były własnością Tadeusza Twardowskiego. Majątek w 1926 roku liczył 904 hektary.

Pałac zbudowany w 1886 roku przez znanego architekta Zygmunta Gorgolewskiego dla ordynata Tadeusza Twardowskiego swą okazałością podkreślał pozycję społeczną właściciela ordynacji, założonej w 1859 roku przez ojca Tadeusza, Teodora Twardowskiego. Pałacowi nadano charakter neorenesansowy w zmodyfikowanej wersji północnoeuropejskiej, który od swych angielskich wzorów nazwany był Queen Anne Revival, w przeciwieństwie do klasycyzującej wersji tak zwanego kostiumu włoskiego. Wysokie strome dachy, sterczyny, kominy, wieże, zwieńczenia fasad i ryzalitów mają tworzyć wrażenie na poły baśniowe. Całość zbudowana z glazurowanej cegły, z detalami z tynku i z piaskowca.

Mimo że budowla jest jednopiętrowa, to jednak ze względu na wysoki cokół z oknami piwnic oraz drugie piętro ukryte w wieżach i szczytach elewacji oraz wiele akcentów pionowych robi wrażenie wysokiej i okazałej.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Piotr Libicki, lata 90. XX w.