Pałac w Chorzewie

Chorzew występuje w dokumentach co najmniej od 1301 roku. W XV i na początku XVI wieku własność Taczanowskich. Potem wielokrotnie zmieniał właścicieli, by w 1840 roku stać się własnością niemieckiej rodziny wielkich właścicieli ziemskich osiadłych w Wielkopolsce von Jouanne’ów, w których rękach pozostawał do roku 1932, kiedy to wrócił w ręce polskie.

W roku 1932 właścicielami Chorzewa byli Marian Hałaziński i jego żona Irena z Jezierskich. Majątek w 1926 roku liczył 342 hektary.

Bardzo okazały, piętrowy pałac-zamek, z dwupiętrowym ryzalitem i pięciokondygnacyjną wieżą, a ze względu na wysokie podpiwniczenie robiący wrażenie jeszcze bardziej wyniosłego, z wejściem głównym na poziomie wysokiego parteru poprzedzonym obszernym tarasem, niegdyś krytym dachem wspartym na kolumnach. Na taras prowadzą dwubiegowe schody. Ten eklektyczny pałac łączący elementy neogotyckie i neorenesansowe zbudowany został około 1875 roku.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Piotr Libicki, lata 90-te XX w.