Dwór w Jeziorku

Teren dawnego folwarku Jeziorek położony jest w obrębie wsi Topór, której najstarsza wzmianka źródłowa pochodzi z 1435 roku. Sam folwark powstał w XIX wieku jako część rozległego majątku ziemskiego Kuflew.

W latach 50. i 60. XIX wieku w miejscowym dworze mieszkała Weronika Dąbrowska, właścicielka dóbr Kuflew. W licznych źródłach można odnaleźć informację, iż majątek Jeziorek po Dąbrowskiej odziedziczył jej bratanek Antoni Łącki. Nie jest to jednak prawda, o czym wspomniano szczegółowo przy opisie Kuflewa. Kolejnym właścicielem Jeziorek był książę Stanisław Lubomirski (1875–1932), który zapewne nabył Jeziorek wraz z Kuflewem w 1898 roku.

W 1900 roku folwark przeszedł na własność Michała Szweycera (1843–1919), który zarządzał nim do 1917 roku. Następnie dobra przejął jego syn Bronisław Szweycer (1880–1953), pozostający właścicielem aż do 1944 roku.

Tragiczny rozdział w historii majątku przypada na okres okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej. W folwarku Niemcy zorganizowali obóz pracy przymusowej dla ludności żydowskiej, wykorzystywanej do robót melioracyjnych w dolinie rzeki Witówki. Obóz ten funkcjonował jako jedno z wielu miejsc przymusowej eksploatacji ludności żydowskiej na ziemiach centralnej Polski.