Pałac w Wietrznie

Wietrzno stanowiło niegdyś lenno rodu Glasenapp. W 1772 roku z powodu bankructwa wdowa po Heinrichu Andreasie von Glasenapp musiała sprzedać majątek. W 1781 roku Wietrzno przeszło na ręce kapitana Augusta Wilhelma von Below przez Charlottę Amalię von Bodeck z domu Zickelshain. W 1847 roku były minister stanu Maksymilian Graf von Schwerin-Putzar zakupił majątek. Jego spadkobiercy zbudowali w Wietrznie pałac w 1913 roku, który posiadał aż sto pokoi, tym samym stając się największym tego typu obiektem w okolicy. Wietrzno zostało sprzedane w 1918 roku i w późniejszym okresie wielokrotnie zmieniało właścicieli. Znani z nazwiska właściciela Wietrzna to: Rittmeister von Below i Heinrich Otto Traun z Hamburga.

Około 1935 roku Służba Pracy Rzeszy (R.A.D.) kupiła pałac i wybudowała w nim szkołę dla dziewcząt. Od 1 maja 1935 roku Dr. Mallach, którego żona Maria wyszła ponownie za mąż za Dombroschke, posiadał majątek aż do rosyjskiej inwazji.

Monumentalny kilku skrzydłowy pałac w Wietrznie w okresie międzywojennym przedstawiany był na zdjęciach pocztówkowych z głębi niżej położonego parku, co jeszcze zwiększało wrażenie ogromu tego piętrowego budynku z wysokim mansardowym dachem, arkadowym szczytem akcentującym oś fasady ogrodowej oraz wieżyczkami i tarasami na styku głównego i bocznych skrzydeł.

Właściciel cegielni Damaschke (Friedrich Damaschke), która była położona przy szosie do Koszalina, otrzymał zlecenie na dostarczenie cegieł do pałacu w Wietrznie.

• Włodzimierz Rączkowski, Pamięć w krajobrazie? O tradycji i niefrasobliwości [w:] Historia i kultura ziemi sławieńskiej, T. X, Sławno-Polanów 2010.
• www.pollnow.de, tłumaczenie: Nina Herzberg-Zielezińska

Opracowała: Nina Herzberg-Zielezińska,

Zdjęcia: 

• Współczesne: udostępniła Fundacja Pałace na Źródle
• Historyczne: Jan Sroka, Ziemia Polanowska : dawne widokówki i fotografie, Polanów 2010 (udostępniono za zgodą autora publikacji).