Dwór w Czarnuszce

Bardzo zgrabny, neoklasycystyczny dwór parterowy z końca XIX wieku, z ładnym wgłębnym portykiem o dwóch kolumnach zwieńczonym frontonem, nakryty wysokim dachem dwuspadowym. Dzięki bardzo dobrym proporcjom dwór posiada wiele kameralnego wdzięku.

Czarnuszka pojawia się w źródłach w 1398 roku. Na przełomie XVI i XVII wieku własność Sośnickich. W 1774 roku należała do Franciszka Ksawerego Sokolnickiego, podkomorzego kaliskiego, a po jego śmierci przeszła do Gorzeńskich. Od połowy XIX wieku w rękach Koczorowskich. Ci w 1886 roku sprzedali Czarnuszkę znanej niemieckiej rodzinie wielkopolskiej von Jouanne’ów, w których rękach pozostawała do roku 1936. Sprzedaż majątków w ręce niemieckie, częściej zdarzająca się w połowie XIX wieku, była pod koniec XIX stulecia coraz rzadsza, a w początkach wieku XX zupełnie sporadyczna i w społeczeństwie polskim powszechnie piętnowana. Po pierwszej wojnie Niemcy czasami wyprzedawali swe majątki. Tak stało się też z Czarnuszką, kiedy w 1936 roku von Jouanne’owie sprzedali ją Morawskim.

W 1939 roku Czarnuszka należała do Stanisława Morawskiego i jego żony Ireny z Michałowskich. Majątek w 1926 roku liczył 556 hektarów.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Piotr Libicki, lata 90. XX w.