Dwór w Grabównie

Grabówno, dawniej zwane Grabowo, w 1618 roku było własnością Baszkowskich Smoguleckich, w 1744 roku Bornów, a od 1773 roku von der Goltzów. W pierwszej połowie XIX wieku należało do von Sangerów, z nich w 1835 roku do Fryderyka von Sangera, potem Karola von Sangera, a następnie książąt zu Hohenlohe-Schillingsfürst. W 1881 roku Grabówno stanowiło własność księcia Clodwiga zu Hohenlohe-Schillingsfürst, cesarskiego niemieckiego ambasadora w Paryżu. W latach 1905-1913 majątek został rozparcelowany, a część rezydencjonalna stała się siedzibą nadleśnictwa – najpierw niemieckiego, a potem polskiego.

Od 1913 roku Grabówno nie stanowiło ośrodka większych dóbr ziemskich.

Przyjemny dwór parterowy, nakryty dachem łamanym, z piętrowym ryzalitem na osi zwieńczonym trójkątnie, zbudowany pod koniec XVIII lub na początku XIX wieku i potem być może nieco przebudowany.

W pobliżu, w parku, nowy dwór z końca XIX wieku, o dobrych proporcjach, piętrowy, a właściwie piętrowy z kondygnacją mezzanina, nakryty płaskim dachem, z oryginalną wnęką na osi zamkniętą łukiem odcinkowym. W dolnej części wnęki wejście do dworu, w górnej balkon. Z obu stron symetryczne parterowe przybudówki (również z mezzaninem).

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: 

• Piotr Libicki, lata 90. XX w.
• Karta biała, www.zabytek.pl, data nieznana