Dwór w Cichowie

Zgrabny neobarokowy dwór parterowy, nakryty dachem mansardowym, bardzo oryginalnie zaplanowany – w czworobok wokół małego dziedzińczyka – w stylu kostiumu polskiego zwanego także stylem narodowym. Wybudował go dla Bukowieckich w 1908 roku zdolny architekt Roger Sławski, który doszedł do mistrzostwa, budując wiele dworów i pałaców w tym stylu, żeby wymienić pałace w Dłoni, Sielcu, Skoraszewicach czy przebudowę dworu w Jankowicach i Oporowie. Prócz tych dużych rezydencji budował także mniejsze dwory. Do nich należy bardzo zgrabny neobarokowy dwór w Chudobczycach oraz ten oryginalnie zaprojektowany w Cichowie.

Od XIII wieku, kiedy to Leszek Czarny nadał Cichowo benedyktynom, należało ono aż do kasaty pruskiej w końcu XVIII wieku do ich opactwa w Lubiniu. Potem własność pruskiego Skarbu Państwa, a od lat czterdziestych Zakrzewskich. W 1898 roku kupił je późniejszy generał Mieczysław Bukowiecki. Żona generała Bukowieckiego Aleksandra (ur. 1890), uczestniczka powstania wielkopolskiego, zginęła w forcie VII w Poznaniu w 1940 roku. Syn August (ur. 1911) zginął w Oświęcimiu w 1940 roku, a syn Ignacy (ur. 1912) poległ w 1939 roku.

W roku 1939 Cichowo było własnością spadkobierców generała Mieczysława Bukowieckiego. Majątek w 1926 roku liczył 409 hektarów.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Piotr Libicki, lata 90-te XX w.