Dwór obronny w Czarkowie

Na wzniesieniu otoczonym fosą znajdowała się pierwotna siedziba właścicieli Czarkowa. Do dziś zachowały się tam w ruinie piwnice oraz część przyziemia prawdopodobnie XVI-wiecznego zameczku. Przed drugą wojną światową pomieszczenia były wykorzystywane jako lodownia.
W pobliżu wysepki barokowa oficyna z końca XVIII wieku, nieco przebudowana w pierwszej połowie następnego stulecia, parterowa, nakryta dachem dwuspadowym, z wystawką dachową i powiekowym okienkiem. Niewykluczone, że kiedy zameczek na wyspie nie nadawał się już do mieszkania, to ona pełniła funkcję siedziby właściciela.

Czarkowo występuje w dokumentach co najmniej od 1310 roku. W XVII wieku własność Koszutskich, na początku XIX wieku Ewy ze Zbijewskich Nieżychowskiej, a od 1828 roku jej córki Mycielskiej. Od roku 1870 do okresu międzywojennego Czarkowo było własnością Żółtowskich.

W 1927 roku Czarkowo należało do Juliusza Żółtowskiego. Majątek w 1926 roku liczył 310 hektarów.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: www.zabytek.pl