Dwór w Przęsławicach

Przęsławice były gniazdem rodowym Przęsławskich herbu Półkozic. Wzmiankowane w dokumentach czerskich w 1407 roku. W 1564 roku majątek należał do: Jana Petrykowskiego, Jana Machnickiego i Stanisława Warszawickiego. W 1674 roku dobra były własnością Gajewskich.

Pod koniec XVIII wieku Przęsławice były własnością Józefa Cichowskiego (w 1777 roku) i rodziny Rutkowskich. W latach 1830-1849 właścicielem był Jakub Rutkowski, który scalił rozdrobniony majątek. W 1849 roku przejęła go w spadku jego żona oraz dzieci. Ci z kolei sprzedali Przęsławice Ludwikowi Naimskiemu i być może częściowo także Derewińskiemu.

Późniejszymi właścicielami byli: od 1850 roku Konstanty Łączyński, od 1860 roku Ludgard Czarnocki, potem Ignacy Bereźnicki, Maria Sokołowska z Wójcickich. Od niej w 1892 roku majątek kupił Pejsach Srulowicz Topman. W 1896 roku właścicielem został Izaak Tartakowski, a w 1897 roku Maria Stępińska. Ta w 1903 roku sprzedała swój majątek Mieczysławowi Przyłęckiemu. Od 1904, scalony na nowo, należał do Leonarda Stolcenbau.

W 1930 roku dobra były podzielone na dwie części i należały do Henryka Ferdynanda Kadena (1871-1932) i Władysława Leśniewskiego. Po śmierci Henryka w 1932 roku, majątek przejęła jego żona Zofia z domu Znaniecka herbu Krzywda (1882-1960). Ta z kolei sprzedała go w 1942 roku Mieczysławowi Derwińskiemu.