Historia dworu w Michrowie
Michrów wzmiankowano w dokumentach już w 1432 roku. Pod koniec XVIII wieku Michrów był własnością rodziny Wasilewskich. W połowie XIX wieku majątek należał do Jezierskich. Rodzina ta założyła tu rozległe stawy hodowlane, które istnieją do dziś.
W 1846 roku zmarł ówczesny właściciel majątku Marceli Michałowski. W 1859 roku dobra Michrów zostały wystawione na publiczną licytację w drodze działów między rodziną Michałowskich. W 1866 roku dobra ziemskie Michrów przymusowo zajęto i zaaresztowano przez komornika. Jako właścicielka jest wymieniana Maria z Michałowskich Sosnowska (1840-1898), żona Włodzimierza Karola Józefa Sosnowskiego herbu Nałęcz (1822-1888). Istniał tu wówczas dwór zwany pałacem, który był częściowo murowany, a częściowo drewniany, pokryty dachówką i mający cztery kominy. W 1909 roku właścicielem został syn Włodzimierza Karola, Włodzimierz Józef Kajetan Sosnowski (1860-1930). Po nim majątek odziedziczył jego syn Włodzimierz Maria Józef Sosnowski (1904-1973).
Po zakończeniu II wojny światowej majątek uległ nacjonalizacji i został rozparcelowany. W 1950 roku w dworze znajdowała się placówka milicji obywatelskiej. W obszarze zabudowań folwarcznych powstała hodowla bydła w ramach Instytutu Hodowli Zwierząt PAN. Dwór wraz z resztówką siedliska odzyskali spadkobiercy, w tym Javier Sosnowski, syn Włodzimierza Maria Józefa Sosnowskiego, który mieszka w Argentynie. Aktualnie dwór jest opuszczony i chyli się ku ruinie, podobnie jak folwark.
Dwór w Michrowie powstał w połowie XIX wieku, wzniesiony na fundamentach starszego, drewnianego dworu. Budynek był murowany, parterowy i podpiwniczony, zbudowany na planie prostokąta w układzie północ– południe. W końcu XIX lub na początku XX wieku przeszedł przebudowę – do elewacji frontowej (wschodniej) dobudowano ganek z trójkątnym szczytem, oparty na kolumnach. W latach 30. XX wieku rozbudowano dwór o północne skrzydło, przykryte dachem dwuspadowym, a dawną kuchnię przeniesiono do osobnego budynku. W części południowej nadbudowano mieszkalne piętro. Dwór nakryty jest obecnie dachem naczółkowym, pokrytym eternitem. Korpus budynku jest tynkowany i boniowany na narożach. Elewację frontową zdobi sześciokolumnowy portyk z trójkątnym szczytem. Zabytek otoczony jest rozległym, choć zaniedbanym parkiem krajobrazowym, założonym na przełomie XVIII i XIX wieku, z licznymi okazami starodrzewu.
- W 1863 roku w dworze stacjonowało wojsko powstańców styczniowych.
- W 1933 roku w majątku Michrów doszło do zatargu pomiędzy gajowym Franciszkiem Krawczykiem a dworskim chłopcem Władysławem Szymczakiem. W czasie bójki gajowy użył broni i zabił chłopca:
W majątku Michrów, w gm. Konie, pow. grójeckiego, gajowy Franciszek Krawczyk chwycił w nocy na połowie ryb w stawie dworskim chłopaka Władysława Sztmaczaka, który nie pozwolił się aresztować. W czasie bójki gajowy użył broni i położył Szymaczka trupem na miejscu. Krawczyka aresztowano. („Kurjer Warszawski: Wydanie Poranne” 1933, R. 113, nr 290)
- Również w 1933 roku ogrodnik majątku Michrów Jan Kąsik postrzelił z dubeltówki 18-letniego Józefa Rzadkiewicza, który chciał ukraść owoce:
Ogrodnik majątku Michrów w pow. grójeckim Jan Kąsik nocy ubiegłej postrzelił z dubeltówki 18-letniego Józefa Rzadkiewicza, który zakradł się na owoce. Kąsika aresztowano. („Dobry Wieczór! Kurier Czerwony: Ilustrowane Pismo Codzienne” 1933, R. 12 (5), nr 203)
Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza: powiat grójecki, wyd. II, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska
Data publikacji artykułu:



Sklep
Ogłoszenia



