Dwór w Kraszewie

W XVIII wieku Kraszewo należało do Luboradzkich, w tym w 1783 roku do Franciszka Luboradzkiego, sędzica ciechanowskiego. W 1909 roku własność zapewne w częściach Rajmunda Borszewskiego i Jana Grzybowskiego, a w końcu lat dwudziestych Wacława Szuyskiego, senatora RP, jednego z ostatnich spolonizowanych potomków carów Szuyskich wywodzących się od Ruryka, normandzkiego księcia Nowogrodu Wielkiego, którego potomkowie panowali na Rusi Kijowskiej i w Wielkim Księstwie Moskiewskim. Majątek liczył wówczas 349 hektarów. Anna z Szuyskich Potworowska (ur. 1905), córka Wacława, właściciela Kraszewa, członek Związku Walki Zbrojnej AK, odznaczona Virtuti Militari, została spalona przez Niemców wraz z innymi rannymi w szpitalu przy ul. Foksal w Warszawie. Jej teść Edward Potworowski został rozstrzelany przez Niemców na rynku w Gostyniu 21 października 1939 roku.

Parterowy, nakryty dachem naczółkowym dwór, wzniesiony pod koniec XVIII wieku. Jest przykładem skromnej siedziby średnioszlacheckiej tego czasu na Mazowszu. 

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie na Mazowszu, Poznań 2013.
Zdjęcia:

• Piotr Libicki, lata 90. XX w.
• Ewidencja parkowa, 1976 r., www.zabytek.pl, domena publiczna