Dwory i Pałace Polski: pałac Kwasowo I historia i właściciele
Podziel się:

Zapoznaj się z historią pałacu w Kwasowie

Przeczytaj więcej informacji o pałacu w Kwasowie. Poznaj jego historię. Miłego czytania!

Historia

Pierwsza wzmianka o Kwasowie (niem. Quatzow) pochodzi z 22 listopada 1273 roku. Od XIII wieku Kwasowo należało do Joannitów, którzy otrzymali dobra rycerskie od książąt pomorskich. W 1337 roku bracia Jasko i Stephanus von Quassow sprzedali majątek. Później przeszedł on w ręce rodu von Massow. Kwasowo zostało podzielone na dwie części - A i B. Część A w 1590 roku zakon sprzedał rodzinie von Brünnow (Brumme, Brunnow), która posiadała lenno do tej części majątku jeszcze w 1686 roku. Z kolei część B należała do rodu von Lettow, a później również do rodzin: von Natzmer, von Ramel i von Podewils. W 1686 roku (inne źródła wskazują na rok 1683) Rüdiger Otto (inne źródła: Rüdiger Erdmann) von Zitzewitz kupił obie części majątku. W 1731 roku dobra odkupił Ludwig Fredirch marszałek von Bieberstein. W 1768 roku, po jego synu Christnianie Adamie, majątek zakupił Siegmunt Friedrich von Grape (Grave). Następnie w 1787 roku właścicielem był August Carl Jacob von der Schulenburg (inne źródła podają, iż majątek był w jego posiadaniu w latach 1786-1790). Sprzedał on Kwasowo na początku XIX wieku hr. Alexandrowi von Münchow. Wdowa po nim odsprzedała majątek w 1817 roku podporucznikowi Friedrichowi von Michaelis (inne źródła wskazują na rok 1819). W 1852 roku Kwasowo odziedziczył jego syn Ernst Friedirch Adolf Eugen, a w 1871 jego syn – Hubert Ernst Julius Erdmann. Później dobra przeszły na jego kuzyna (Ernsta Huberta von Michaelis), który gospodarował tu do 1945 roku.

Pałac

Dzięki litografii pochodzącej z albumu A. Dunckera możemy dowiedzieć się jak wyglądał typowy pomorski dwór z XVII-XVIII wieku. Był on niezbyt bogaty. Na litografii jest on pokazany od strony parku, zza rozległego trawnika. Obiekt miał rozłożystą parterową, dwunastoosiową bryłę, którą pokrywał wysoki dach naczółkowy. W ścianie szczytowej w partii poddasza widać dwie osie okienna oraz dwa wywietrzniki. Wyjście do ogrodu jest osłonione przez szeroką markizę. Dwór otaczają zabudowania pomocnicze i gospodarcze wraz z ogrodową zielenią.

Pod koniec XIX wieku dwór został przebudowany przez posła Huberta Ernsta von Michaelis. Tym samym powstał neobarokowy pałac. Pałac był piętrowy, jedenastoosiowy, ryty dachem naczółkowym. Trzy osie środkowe podkreślono pseudo ryzalitem zwieńczonym lekko załamanym gzymsem. Od strony ogrodu portal poprzedzono arkadowym gankiem ze schodami. Do głównego skrzydła zostało dobudowane krótkie skrzydło boczne, które przypomina wieżę mieszkalną. Skrzydło to jest dwupiętrowe, nakryte dachem mansardowym z wystawką od strony fasady.

Obecnie pałac jest odrestaurowany. 

Źródła wiedzy
  • Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Słupsk 1998.
  • Ewa Gwiazdowska, Obraz dworów Ziemi Sławieńskiej w albumie Alexandra Dunckera (1860-1865) [w:] Historia i kultura Ziemi Sławieńskiej. T. 2, 2003 Sławno.

Opracowała: Nina Herzberg-Zielezińska, zdjęcia:

  • www.wikipedia.org, autor: Krukudg, licencja: CC BY-SA 4.0
  • Alexander Duncker, Wiejskie dwory, pałace i rezydencje szlachty pruskiej, wraz z rodziną królewską, rezydencjami letnimi, ogrodami przypałacowymi, artystycznie wykonane, z kolorowymi ilustracjami i tekstem w okresie 1857-1883 [dostęp: www.digital.zlb.de]
  • www.zamkilubuskie.pl, Jerzy Dubiel (udostępniono za zgodą autora)