Dwór w Koszutach

Dwór z XVIII wieku zachowujący dawne formy dworów polskich sięgające renesansu, a nawet średniowiecza, jakimi są alkierze – wspomnienie wież obronnych zamków i dworów. Parterowy, z czterema narożnymi alkierzami i mieszkalnym poddaszem, kryty gontem, konstrukcji szkieletowej z modrzewia, częściowo murowany, całość otynkowana. W fasadzie frontowej trzyokienna wystawka zwieńczona drewnianym szczytem o wolutowych spływach, w fasadzie ogrodowej półokrągły ryzalit owalnego salonu. Wysoki łamany polski dach z lukarnami, na alkierzach czworoboczne baniaste hełmy. Dwór wzniesiony w drugiej połowie XVIII wieku dla Józefa Zabłockiego z wykorzystaniem partii dworu starszego, zapewne XVII-wiecznego. W XIX wieku przebudowa alkierzy.

Od 1750 roku Koszuty były własnością Rekowskich, później Zabłockich, przejściowo przez małżeństwo Kosińskich herbu Rawicz, by wrócić znów do Rekowskich.

W 1939 roku właścicielem Koszut był Kazimierz Rekowski. Majątek w 1926 roku liczył wraz z folwarkiem Brzeziny 805 hektarów.

Obecnie w dworze mieści się Muzeum Ziemi Średzkiej.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcia: Kuba Czyżowski, 2024 r., Poznawanie przez Zwiedzanie