Dwór w Klonówcu

Klonówiec od 1388 roku wymieniany jako własność rodziny Klonowskich. W drugiej połowie XVI wieku należał do Rozdrażewskich i Sepińskich. W XVII i XVIII wieku w rękach Skrzetuskich, potem Turnów. W 1796 roku właścicielami byli Józef i Daniel Cieślińscy, w 1831 roku Antonina Skarżyńska z domu Cieślińska, a w 1842 roku Apolonia Szczawińska z domu Skarżyńska. W 1852 roku majątek kupił Józef Cioromski.

W 1937 roku miejscowość należała do Marii Dąbrowskiej. W roku 1926 majątek, jeszcze w rękach Cioromskich, liczył 435 hektarów i miał gorzelnię.

Rozległy, nie pozbawiony charakteru, parterowy dwór nakryty dachem naczółkowym, z wyraźnie zaznaczonym piętrowym ryzalitem w części środkowej, nakrytym oddzielnym dachem czterospadowym, zbudowany około 1850 roku i przebudowany w roku 1914.

Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2002.
Zdjęcie: Piotr Libicki, lata 90-te XX w.