Moszna położona jest na szlaku komunikacyjnym łączącym Prudnik z Krapkowicami. Nazwa wioski pochodzi prawdopodobnie od nazwiska Moschin, rodziny przybyłej do parafii Łącznik w XIV wieku. Jak głosi legenda, Moszna w średniowieczu należała do Zakonu Templariuszy.
W roku 1679 właścicielami Mosznej była rodzina von Skall. W 1723 roku po śmierci właścicielki Ursuli Marii von Skall, Moszna przeszła w ręce jej kuzyna nadmarszałka dworu Fryderyka Wielkiego – Georga Wilhelma von Reisewitz.
Z tego okresu pochodzi pałac – środkowa część dzisiejszego zamku. W roku 1771 rodzina von Reisewitz straciła Moszną, a majątek został zakupiony na licytacji przez Heinricha Leopolda vo Seherr-Thossa – którego rodzina posiadała również na własność zamek i dobra w niedalekiej Dobrej.
W 1853 roku Karl Gotthard Seherr-Thoss sprzedał Mosznę Heinrichowi von Erdmannsdorfowi, który zbył ją w 1866 roku Hubertowi von Tiele-Winckler z Miechowic. Jego syn Franz Hubert był pomysłodawcą i budowniczym zamku, wzniesionego po tym, jak w 1896 roku częściowo spłonął barokowy pałac.
Dziadek Franza Huberta, Franz Winckler zaczął pracę jako 16 letni górnik w kopalni srebra „Fryderyk” (Friedrichsgrube) w Tarnowskich Górach. W Miechowicach Franz Winckler pojawił się w roku 1830, prowadząc księgowość swojego pana-pracodawcy Aresina, właściciela wielu kopalni galmanu i hut cynku. Po śmierci żony i właściciela kopalni ożenił się z bogatą wdową po nim – Marią Aresin. W 1840 roku król pruski nadał mu tytuł szlachecki. Dziedziczką fortuny była jego córka z pierwszego małżeństwa: Waleska, która w 1854 roku wyszła za mąż za Huberta von Tiele i to on zakupił w 1866 roku Moszną. Po małżeństwie używają połączonego nazwiska – Tiele-Winckler. Hubert zmarł w 1893 r. a majątek po nim przypadł, zgodnie z zasadą majoratu, najstarszemu synowi – był nim wspomniany Franz-Hubert. W 1895 wszedł w szeregi arystokracji dzięki tytułowi hrabiowskiemu, nadanemu mu przez cesarza Wilhelma. W rok później, po pożarze, odbudował on i rozbudował swoją siedzibę. W 1904 a później 1911 i 1912 hrabiego odwiedził władca Niemiec, przybywając na polowanie i to dla niego wybudowano, w latach 1911 – 1913 skrzydło zachodnie. Syn Franza-Huberta, Claus-Peter w okresie międzywojennym przehulał część fortuny przodków. Umierając bezdzietny, usynowił swojego kuzyna, którego syn miał dziedziczyć majątek i tytuł hrabiowski. Jego rodzina mieszkała do końca wojny w Mosznej uchodząc do Niemiec przed nadchodzącą armią czerwoną.
Zamek, zgodnie z fantazją Franza-Huberta, ma 365 pomieszczeń i 99 wież z których słynie.
Współcześnie trzy części zamku mają określone przeznaczenie.
Część zachodnia jest częścią hotelową – głównie na I i II piętrze.
Część środkowa to na parterze część administracyjna – biurowa, na I piętrze znajduje się kilka sal reprezentacyjnych a na II sala reprezentacyjna i kilka pokoi hotelowych.
Część wschodnia to część reprezentacyjna. Na parterze znajdują się restauracja z kawiarnią, na I piętrze galeria i pokój pana oraz apartament, a na drugim mieści się kilka pokoi hotelowych.
Wspomniane sale na różnych piętrach wykorzystywane są również jako sale konferencyjne, lub innych imprez np. wesel, urodzin itp.
W pałacu organizowane są również zielone szkoły i inne atrakcje dla dzieci i młodzieży .
Działa tu także Teatr Castello (występy operetkowo-teatralne), a od 1984 roku organizowany jest festiwal muzyki klasycznej: pn. „Muzyczne Święto Kwitnącej Azalii” (najczęściej w maju).
Sklep
Ogłoszenia
